៤. បហារសិក្ខាបទវណ្ណនា

៤៤៩. ចតុត្ថេ – បហារំ ទេន្តីតិ ‘‘អាវុសោ បីឋកំ បញ្ញបេថ, បាទធោវនំ អាហរថា’’តិអាទីនិ វត្វា តថា អករោន្តានំ បហារំ ទេន្តិ.

៤៥១. បហារំ ទេតិ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្សាតិ ឯត្ថ បហរិតុកាមតាយ បហារេ ទិន្នេ សចេបិ មរតិ បាចិត្តិយមេវ. បហារេន ហត្ថោ វា បាទោ វា ភិជ្ជតិ, សីសំ វា ភិន្នំ ហោតិ, បាចិត្តិយមេវ. ‘‘យថាយំ សង្ឃមជ្ឈេ ន វិរោចតិ, តថា នំ ករោមី’’តិ ឯវំ វិរូបករណាធិប្បាយេន កណ្ណំ វា នាសំ វា ឆិន្ទតិ, ទុក្កដំ.

៤៥២. អនុបសម្បន្នស្សាតិ គហដ្ឋស្ស វា បព្ពជិតស្ស វា ឥត្ថិយា វា បុរិសស្ស វា អន្តមសោ តិរច្ឆានគតស្សាបិ បហារំ ទេតិ, ទុក្កដំ. សចេ បន រត្តចិត្តោ ឥត្ថិំ បហរតិ, សង្ឃាទិសេសោ.

៤៥៣. កេនចិ វិហេឋិយមានោតិ មនុស្សេន វា តិរច្ឆានគតេន វា វិហេឋិយមានោ. មោក្ខាធិប្បាយោតិ តតោ អត្តនោ មោក្ខំ បត្ថយមានោ. បហារំ ទេតីតិ កាយកាយបដិពទ្ធនិស្សគ្គិយានំ អញ្ញតរេន បហារំ ទេតិ, អនាបត្តិ. សចេបិ អន្តរាមគ្គេ ចោរំ វា បច្ចត្ថិកំ វា វិហេឋេតុកាមំ ទិស្វា ‘‘ឧបាសក, ឯត្ថេវ តិដ្ឋ, មា អាគមី’’តិ វត្វា វចនំ អនាទិយិត្វា អាគច្ឆន្តំ ‘‘គច្ឆ រេ’’តិ មុគ្គរេន វា សត្ថកេន វា បហរិត្វា យាតិ, សោ ចេ តេន បហារេន មរតិ, អនាបត្តិយេវ. វាឡមិគេសុបិ ឯសេវ នយោ. សេសមេត្ថ ឧត្តានមេវ. សមុដ្ឋានាទីនិ បនស្ស បឋមបារាជិកសទិសានិ, ឥទំ បន ទុក្ខវេទនន្តិ.

បហារសិក្ខាបទំ ចតុត្ថំ.