៦. ទុតិយបវារណសិក្ខាបទវណ្ណនា

២៤២. ឆដ្ឋសិក្ខាបទេ – អនាចារំ អាចរតីតិ បណ្ណត្តិវីតិក្កមំ ករោតិ. ឧបនន្ធីតិ ឧបនាហំ ជនេន្តោ តស្មិំ បុគ្គលេ អត្តនោ កោធំ ពន្ធិ; បុនប្បុនំ អាឃាតំ ជនេសីតិ អត្ថោ. ឧបនទ្ធោ ភិក្ខូតិ សោ ជនិតឧបនាហោ ភិក្ខុ.

២៤៣. អភិហដ្ឋុំ បវារេយ្យាតិ អភិហរិត្វា ‘‘ហន្ទ ភិក្ខុ ខាទ វា ភុញ្ជ វា’’តិ ឯវំ បវារេយ្យ. បទភាជនេ បន ‘‘ហន្ទ ភិក្ខូ’’តិអាទិំ អនុទ្ធរិត្វា សាធារណមេវ អភិហដ្ឋុំ បវារណាយ អត្ថំ ទស្សេតុំ ‘‘យាវតកំ ឥច្ឆសិ តាវតកំ គណ្ហាហី’’តិ វុត្តំ. ជានន្តិ បវារិតភាវំ ជានន្តោ. តំ បនស្ស ជាននំ យស្មា តីហាការេហិ ហោតិ, តស្មា ‘‘ជានាតិ នាម សាមំ វា ជានាតី’’តិអាទិនា នយេន បទភាជនំ វុត្តំ. អាសាទនាបេក្ខោតិ អាសាទនំ ចោទនំ មង្កុករណភាវំ អបេក្ខមានោ.

បដិគ្គណ្ហាតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្សាតិ យស្ស អភិហដំ តស្មិំ បដិគ្គណ្ហន្តេ អភិហារកស្ស ភិក្ខុនោ ទុក្កដំ. ឥតរស្ស បន សព្ពោ អាបត្តិភេទោ បឋមសិក្ខាបទេ វុត្តោ, ឥមស្មិំ បន សិក្ខាបទេ សព្ពា អាបត្តិយោ អភិហារកស្សេវ វេទិតព្ពា. សេសំ បឋមសិក្ខាបទេ វុត្តនយត្តា បាកដមេវ.

តិសមុដ្ឋានំ – កាយចិត្តតោ វាចាចិត្តតោ កាយវាចាចិត្តតោ ច សមុដ្ឋាតិ, កិរិយំ, សញ្ញាវិមោក្ខំ, សចិត្តកំ, លោកវជ្ជំ, កាយកម្មំ, វចីកម្មំ, អកុសលចិត្តំ, ទុក្ខវេទនន្តិ.

ទុតិយបវារណសិក្ខាបទំ ឆដ្ឋំ.