៣. ធម្មទិន្នសុត្តវណ្ណនា

១០៤៩. តតិយេ ធម្មទិន្នោតិ សត្តសុ ជនេសុ ឯកោ. ពុទ្ធកាលស្មិញ្ហិ ធម្មទិន្នោ ឧបាសកោ, វិសាខោ ឧបាសកោ, ឧគ្គោ គហបតិ, ចិត្តោ គហបតិ, ហត្ថកោ អាឡវកោ, ចូឡអនាថបិណ្ឌិកោ, មហាអនាថបិណ្ឌិកោតិ ឥមេ សត្ត ជនា បញ្ចសតឧបាសកបរិវារា អហេសុំ. ឯតេសុ ឯស អញ្ញតរោ.

គម្ភីរាតិ ធម្មគម្ភីរា សល្លសុត្តាទយោ. គម្ភីរត្ថាតិ អត្ថគម្ភីរា ចេតនាសុត្តន្តាទយោ. លោកុត្តរាតិ លោកុត្តរត្ថទីបកា អសង្ខតសំយុត្តាទយោ. សុញ្ញតប្បដិសំយុត្តាតិ សត្តសុញ្ញតាទីបកា ខជ្ជនិកសុត្តន្តាទយោ. ឧបសម្បជ្ជ វិហរិស្សាមាតិ បដិលភិត្វា វិហរិស្សាម. ឯវញ្ហិ វោ, ធម្មទិន្ន, សិក្ខិតព្ពន្តិ ឯវំ តុម្ហេហិ ចន្ទោបមបដិបទំ រថវិនីតបដិបទំ មោនេយ្យបដិបទំ មហាអរិយវំសបដិបទំ បូរេន្តេហិ សិក្ខិតព្ពំ. ឥតិ សត្ថា ឥមេសំ ឧបាសកានំ អសយ្ហភារំ អារោបេសិ. កស្មា? ឯតេ កិរ ន អត្តនោ ភូមិយំ ឋត្វា ឱវាទំ យាចិំសុ, អវិសេសេន បន សព្ពភារំ ឧក្ខិបិតុំ សមត្ថា វិយ ‘‘ឱវទតុ នោ, ភន្តេ, ភគវា’’តិ យាចិំសុ. តេន តេសំ សត្ថា អសយ្ហភារំ អារោបេន្តោ ឯវមាហ. ន ខោ នេតន្តិ ន ខោ ឯតំ. នការោ បនេត្ថ ព្យញ្ជនសន្ធិមត្តមេវាតិ វេទិតព្ពោ. តស្មាតិ យស្មា ឥទានិ អត្តនោ ភូមិយំ ឋត្វា ឱវាទំ យាចថ, តស្មា.