៥. បឋមកាមភូសុត្តវណ្ណនា

៣៤៧. បញ្ចមេ នេលង្គោតិ និទ្ទោសោ. សេតបច្ឆាទោតិ សេតបដិច្ឆាទនោ. អនីឃន្តិ និទ្ទុក្ខំ. មុហុត្តំ តុណ្ហី ហុត្វាតិ តស្ស អត្ថបេក្ខនត្ថំ តីណិ បិដកានិ កណ្ណេ កុណ្ឌលំ វិយ សញ្ចាលេន្តោ ‘‘អយំ ឥមស្ស អត្ថោ, អយំ ឥមស្ស អត្ថោ’’តិ ឧបបរិក្ខណត្ថំ មុហុត្តំ តុណ្ហី ហុត្វា. វិមុត្តិយាតិ អរហត្តផលវិមុត្តិយា. ឥមំ បន បញ្ហំ កថេន្តោ ឧបាសកោ ទុក្ករំ អកាសិ. សម្មាសម្ពុទ្ធោ ហិ ‘‘បស្សថ នោ តុម្ហេ, ភិក្ខវេ, ឯតំ ភិក្ខុំ អាគច្ឆន្តំ ឱទាតកំ តនុកំ តុង្គនាសិក’’ន្តិ (សំ. និ. ២.២៤៥) អត្តនោ ទិដ្ឋេន កថេសិ. អយំ បន នយគ្គាហេន ‘‘អរហតោ ឯតំ អធិវចន’’ន្តិ អាហ.