៨. អាទិត្តបរិយាយសុត្តវណ្ណនា

២៣៥. អដ្ឋមេ អនុព្យញ្ជនសោ និមិត្តគ្គាហោតិ ‘‘ហត្ថា សោភនា បាទា សោភនា’’តិ ឯវំ អនុព្យញ្ជនវសេន និមិត្តគ្គាហោ. និមិត្តគ្គាហោតិ ហិ សំសន្ទេត្វា គហណំ, អនុព្យញ្ជនគ្គាហោតិ វិភត្តិគហណំ. និមិត្តគ្គាហោ កុម្ភីលសទិសោ សព្ពមេវ គណ្ហាតិ, អនុព្យញ្ជនគ្គាហោ រត្តបាសទិសោ វិភជិត្វា ហត្ថបាទាទីសុ តំ តំ កោដ្ឋាសំ. ឥមេ បន ទ្វេ គាហា ឯកជវនវារេបិ លព្ភន្តិ, នានាជវនវារេ វត្តព្ពមេវ នត្ថិ.

និមិត្តស្សាទគថិតន្តិ និមិត្តស្សាទេន គន្ថិតំ ពទ្ធំ. វិញ្ញាណន្តិ កម្មវិញ្ញាណំ. តស្មិំ ចេ សមយេ កាលំ ករេយ្យាតិ ន កោចិ សំកិលិដ្ឋេន ចិត្តេន កាលំ ករោន្តោ នាម អត្ថិ. សព្ពសត្តានញ្ហិ ភវង្គេនេវ កាលកិរិយា ហោតិ. កិលេសភយំ បន ទស្សេន្តោ ឯវមាហ. សមយវសេន វា ឯវំ វុត្តំ. ចក្ខុទ្វារស្មិញ្ហិ អាបាថគតេ អារម្មណេ រត្តចិត្តំ វា ទុដ្ឋចិត្តំ វា មូឡ្ហចិត្តំ វា អារម្មណរសំ អនុភវិត្វា ភវង្គំ ឱតរតិ, ភវង្គេ ឋត្វា កាលកិរិយំ ករោតិ. តស្មិំ សមយេ កាលំ ករោន្តស្ស ទ្វេវ គតិយោ បាដិកង្ខា, ឥមស្ស សមយស្ស វសេនេតំ វុត្តំ.

ឥមំ ខ្វាហំ, ភិក្ខវេ, អាទីនវន្តិ ឥមំ អនេកានិ វស្សសតសហស្សានិ និរយេ អនុភវិតព្ពំ ទុក្ខំ សម្បស្សមានោ ឯវំ វទាមិ តត្តាយ អយោសលាកាយ អក្ខីនិ អញ្ជាបេតុកាមោតិ. ឥមិនា នយេន សព្ពត្ថ អត្ថោ វេទិតព្ពោ. អយោសង្កុនាតិ អយសូលេន. សម្បលិមដ្ឋន្តិ ទ្វេបិ កណ្ណច្ឆិទ្ទានិ វិនិវិជ្ឈិត្វា បថវិយំ អាកោដនវសេន សម្បលិមដ្ឋំ.

តតិយវារេ សម្បលិមដ្ឋន្តិ នខច្ឆេទនំ បវេសេត្វា ឧក្ខិបិត្វា សហធុនដ្ឋេន ឆិន្ទិត្វា បាតនវសេន សម្បលិមដ្ឋំ. ចតុត្ថវារេ សម្បលិមដ្ឋន្តិ ពន្ធនមូលំ ឆេត្វា បាតនវសេន សម្បលិមដ្ឋំ. បញ្ចមវារេ សម្បលិមដ្ឋន្តិ តិខិណាយ សត្តិយា កាយបសាទំ ឧប្បាដេត្វា បតនវសេន សម្បលិមដ្ឋំ. សត្តិយាតិ ឯត្ថ មហតី ទណ្ឌកវាសិ វេទិតព្ពា. សោត្តន្តិ និបជ្ជិត្វា និទ្ទោក្កមនំ. យថារូបានំ វិតក្កានំ វសំ គតោ សង្ឃំ ភិន្ទេយ្យាតិ ឥមិនា វិតក្កានំ យាវ សង្ឃភេទា បាបកម្មាវហនតា ទស្សិតា. សេសមេត្ថ ឧត្តានមេវ.