២. តិស្សសុត្តវណ្ណនា

៨៤. ទុតិយេ មធុរកជាតោ វិយាតិ សញ្ជាតគរុភាវោ វិយ អកម្មញ្ញោ. ទិសាបិ មេតិ អយំ បុរត្ថិមា អយំ ទក្ខិណាតិ ឯវំ ទិសាបិ មយ្ហំ ន បក្ខាយន្តិ, ន បាកដា ហោន្តីតិ វទតិ. ធម្មាបិ មំ ន បដិភន្តីតិ បរិយត្តិធម្មាបិ មយ្ហំ ន ឧបដ្ឋហន្តិ, ឧគ្គហិតំ សជ្ឈាយិតំ ន ទិស្សតីតិ វទតិ. វិចិកិច្ឆាតិ នោ មហាវិចិកិច្ឆា. ន ហិ តស្ស ‘‘សាសនំ និយ្យានិកំ នុ ខោ, ន នុ ខោ’’តិ វិមតិ ឧប្បជ្ជតិ. ឯវំ បនស្ស ហោតិ ‘‘សក្ខិស្សាមិ នុ ខោ សមណធម្មំ កាតុំ, ឧទាហុ បត្តចីវរធារណមត្តមេវ ករិស្សាមី’’តិ.

កាមានមេតំ អធិវចនន្តិ យថា ហិ និន្នំ បល្លលំ ឱលោកេន្តស្ស ទស្សនរាមណេយ្យកមត្តំ អត្ថិ, យោ បនេត្ថ ឱតរតិ, តំ ចណ្ឌមីនាកុលតាយ អាកឌ្ឍិត្វា អនយព្យសនំ បាបេតិ, ឯវមេវំ បញ្ចសុ កាមគុណេសុ ចក្ខុទ្វារាទីនំ អារម្មណេ រាមណេយ្យកមត្តំ អត្ថិ, យោ បនេត្ថ គេធំ អាបជ្ជតិ, តំ អាកឌ្ឍិត្វា និរយាទីសុ ឯវ បក្ខិបន្តិ. អប្បស្សាទា ហិ កាមា ពហុទុក្ខា ពហុបាយាសា, អាទីនវោ ឯត្ថ ភិយ្យោតិ ឥមំ អត្ថវសំ បដិច្ច ‘‘កាមានមេតំ អធិវចន’’ន្តិ វុត្តំ. អហមនុគ្គហេនាតិ អហំ ធម្មាមិសានុគ្គហេហិ អនុគ្គណ្ហាមិ. អភិនន្ទីតិ សម្បដិច្ឆិ. ន កេវលញ្ច អភិនន្ទិ, ឥមំ បន សត្ថុ សន្តិកា អស្សាសំ លភិត្វា ឃដេន្តោ វាយមន្តោ កតិបាហេន អរហត្តេ បតិដ្ឋាសិ. ទុតិយំ.