៧. អនត្តលក្ខណសុត្តវណ្ណនា

៥៩. សត្តមេ បញ្ចវគ្គិយេតិ អញ្ញាសិ កោណ្ឌញ្ញត្ថេរាទិកេ បញ្ច ជនេ បុរាណុបដ្ឋាកេ. អាមន្តេសីតិ អាសាឡ្ហិបុណ្ណមទិវសេ ធម្មចក្កប្បវត្តនតោ បដ្ឋាយ អនុក្កមេន សោតាបត្តិផលេ បតិដ្ឋិតេ ‘‘ឥទានិ នេសំ អាសវក្ខយាយ ធម្មំ ទេសេស្សាមី’’តិ បញ្ចមិយំ បក្ខស្ស អាមន្តេសិ. ឯតទវោចាតិ ឯតំ ‘‘រូបំ, ភិក្ខវេ, អនត្តា’’តិអាទិនយប្បវត្តំ អនត្តលក្ខណសុត្តំ អវោច. តត្ថ អនត្តាតិ បុព្ពេ វុត្តេហិ ចតូហិ ការណេហិ អនត្តា. តំ កិំ មញ្ញថ, ភិក្ខវេតិ ឥទំ កស្មា អារទ្ធំ? ឯត្តកេន ឋានេន អនត្តលក្ខណមេវ កថិតំ, ន អនិច្ចទុក្ខលក្ខណានិ, ឥទានិ តានិ ទស្សេត្វា សមោធានេត្វា តីណិបិ លក្ខណានិ ទស្សេតុំ ឥទមារទ្ធន្តិ វេទិតព្ពំ. តស្មាតិ យស្មា ឥមេ បញ្ចក្ខន្ធា អនិច្ចា ទុក្ខា អនត្តា, តស្មា. យំកិញ្ចិ រូបន្តិអាទីសុ វិត្ថារកថា វិសុទ្ធិមគ្គេ បញ្ញាភាវនាធិការេ ខន្ធនិទ្ទេសេ វុត្តាវ. សេសំ សព្ពត្ថ វុត្តានុសារេនេវ វេទិតព្ពំ. ឥមស្មិំ បន សុត្តេ អនត្តលក្ខណមេវ កថិតន្តិ. សត្តមំ.