៥-១០. សិខីសុត្តាទិវណ្ណនា

៥-១០. បញ្ចមាទីសុ សិខិស្ស, ភិក្ខវេតិអាទីនំ បទានំ ‘‘សិខិស្សបិ, ភិក្ខវេ’’តិ ន ឯវំ យោជេត្វា អត្ថោ វេទិតព្ពោ. កស្មា? ឯកាសនេ អទេសិតត្តា. នានាឋានេសុ ហិ ឯតានិ ទេសិតានិ, អត្ថោ បន សព្ពត្ថ សទិសោយេវ. សព្ពពោធិសត្តានញ្ហិ ពោធិបល្លង្កេ និសិន្នានំ ន អញ្ញោ សមណោ វា ព្រាហ្មណោ វា ទេវោ វា មារោ វា ព្រហ្មា វា អាចិក្ខតិ – ‘‘អតីតេ ពោធិសត្តា បច្ចយាការំ សម្មសិត្វា ពុទ្ធា ជាតា’’តិ. យថា បន បឋមកប្បិកកាលេ ទេវេ វុដ្ឋេ ឧទកស្ស គតមគ្គេនេវ អបរាបរំ វុដ្ឋិឧទកំ គច្ឆតិ, ឯវំ តេហិ តេហិ បុរិមពុទ្ធេហិ គតមគ្គេនេវ បច្ឆិមា បច្ឆិមា គច្ឆន្តិ. សព្ពពោធិសត្តា ហិ អានាបានចតុត្ថជ្ឈានតោ វុដ្ឋាយ បច្ចយាការេ ញាណំ ឱតារេត្វា តំ អនុលោមបដិលោមំ សម្មសិត្វា ពុទ្ធា ហោន្តីតិ បដិបាដិយា សត្តសុ សុត្តេសុ ពុទ្ធវិបស្សនា នាម កថិតាតិ.

ពុទ្ធវគ្គោ បឋមោ.