៤. អានន្ទសុត្តវណ្ណនា

២១២. ចតុត្ថេ រាគោតិ អាយស្មា អានន្ទោ មហាបុញ្ញោ សម្ភាវិតោ, តំ រាជរាជមហាមត្តាទយោ និមន្តេត្វា អន្តោនិវេសនេ និសីទាបេន្តិ. សព្ពាលង្ការបដិមណ្ឌិតាបិ ឥត្ថិយោ ថេរំ ឧបសង្កមិត្វា វន្ទិត្វា តាលវណ្ដេន ពីជេន្តិ, ឧបនិសីទិត្វា បញ្ហំ បុច្ឆន្តិ ធម្មំ សុណន្តិ. តត្ថ អាយស្មតោ វង្គីសស្ស នវបព្ពជិតស្ស អារម្មណំ បរិគ្គហេតុំ អសក្កោន្តស្ស ឥត្ថិរូបារម្មណេ រាគោ ចិត្តំ អនុទ្ធំសេតិ. សោ សទ្ធាបព្ពជិតត្តា ឧជុជាតិកោ កុលបុត្តោ ‘‘អយំ មេ រាគោ វឌ្ឍិត្វា ទិដ្ឋធម្មិកសម្បរាយិកំ អត្ថំ នាសេយ្យា’’តិ ចិន្តេត្វា អនន្តរំ និសិន្នោវ ថេរស្ស អត្តានំ អាវិករោន្តោ កាមរាគេនាតិអាទិមាហ.

តត្ថ និព្ពាបនន្តិ រាគនិព្ពានការណំ. វិបរិយេសាតិ វិបល្លាសេន. សុភំ រាគូបសញ្ហិតន្តិ រាគដ្ឋានិយំ ឥដ្ឋារម្មណំ. បរតោ បស្សាតិ អនិច្ចតោ បស្ស. មា ច អត្តតោតិ អត្តតោ មា បស្ស. កាយគតា ត្យត្ថូតិ កាយគតា តេ អត្ថុ. អនិមិត្តញ្ច ភាវេហីតិ និច្ចាទីនំ និមិត្តានំ ឧគ្ឃាដិតត្តា វិបស្សនា អនិមិត្តា នាម, តំ ភាវេហីតិ វទតិ. មានាភិសមយាតិ មានស្ស ទស្សនាភិសមយា ចេវ បហានាភិសមយា ច. ឧបសន្តោតិ រាគាទិសន្តតាយ ឧបសន្តោ. ចតុត្ថំ.