១. សនង្កុមារសុត្តវណ្ណនា

១៨២. ទុតិយវគ្គស្ស បឋមេ សប្បិនីតីរេតិ សប្បិនីនាមិកាយ នទិយា តីរេ. សនង្កុមារោតិ សោ កិរ បញ្ចសិខកុមារកកាលេ ឈានំ ភាវេត្វា ព្រហ្មលោកេ និព្ពត្តោ កុមារកវណ្ណេនេវ វិចរតិ. តេន នំ ‘‘កុមារោ’’តិ សញ្ជានន្តិ, បោរាណកត្តា បន ‘‘សនង្កុមារោ’’តិ វុច្ចតិ. ជនេតស្មិន្តិ ជនិតស្មិំ, បជាយាតិ អត្ថោ. យេ គោត្តបដិសារិនោតិ យេ ជនេតស្មិំ គោត្តំ បដិសរន្តិ តេសុ លោកេ គោត្តបដិសារីសុ ខត្តិយោ សេដ្ឋោ. វិជ្ជាចរណសម្បន្នោតិ ភយភេរវសុត្តបរិយាយេន (ម. និ. ១.៣៤ អាទយោ) បុព្ពេនិវាសាទីហិ វា តីហិ, អម្ពដ្ឋសុត្តបរិយាយេន (ទី. និ. ១.២៧៨ អាទយោ) វិបស្សនាញាណំ មនោមយិទ្ធិ ឆ អភិញ្ញាយោតិ ឥមាហិ វា អដ្ឋហិ វិជ្ជាហិ, សីលេសុ បរិបូរការិតា ឥន្ទ្រិយេសុ គុត្តទ្វារតា ភោជនេ មត្តញ្ញុតា ជាគរិយានុយោគោ សត្ត សទ្ធម្មា ចត្តារិ រូបាវចរជ្ឈានានីតិ ឯវំ បន្នរសធម្មភេទេន ចរណេន ច សមន្នាគតោ. សោ សេដ្ឋោ ទេវមានុសេតិ សោ ខីណាសវព្រាហ្មណោ ទេវេសុ ច មនុស្សេសុ ច សេដ្ឋោ ឧត្តមោតិ. បឋមំ.