១. សម្ពហុលសុត្តវណ្ណនា

១៥៧. តតិយវគ្គស្ស បឋមេ ជដណ្ឌុវេនាតិ ជដាចុម្ពដកេន. អជិនក្ខិបនិវត្ថោតិ សខុរំ អជិនចម្មំ ឯកំ និវត្ថោ ឯកំ បារុតោ. ឧទុម្ពរទណ្ឌន្តិ អប្បិច្ឆភាវប្បកាសនត្ថំ ឦសកំ វង្កំ ឧទុម្ពរទណ្ឌំ គហេត្វា. ឯតទវោចាតិ លោកេ ព្រាហ្មណស្ស វចនំ នាម សុស្សូសន្តិ, ព្រាហ្មណេសុបិ បព្ពជិតស្ស, បព្ពជិតេសុបិ មហល្លកស្សាតិ មហល្លកព្រាហ្មណស្ស បព្ពជិតវេសំ គហេត្វា បធានភូមិយំ កម្មំ ករោន្តេ តេ ភិក្ខូ ឧបសង្កមិត្វា ហត្ថំ ឧក្ខិបិត្វា ឯតំ ‘‘ទហរា ភវន្តោ’’តិអាទិវចនំ អវោច. ឱកម្បេត្វាតិ ហនុកេន ឧរំ បហរន្តោ អធោនតំ កត្វា. ជិវ្ហំ និល្លាលេត្វាតិ កពរមហាជិវ្ហំ នីហរិត្វា ឧទ្ធមធោ ឧភយបស្សេសុ ច លាលេត្វា. តិវិសាខន្តិ តិសាខំ. នលាដិកន្តិ ភកុដិំ, នលាដេ ឧដ្ឋិតំ វលិត្តយន្តិ អត្ថោ. បក្កាមីតិ តុម្ហេ ជានន្តានំ វចនំ អកត្វា អត្តនោវ តេលេ បច្ចិស្សថាតិ វត្វា ឯកំ មគ្គំ គហេត្វា គតោ. បឋមំ.