៦. បត្តសុត្តវណ្ណនា

១៥២. ឆដ្ឋេ បញ្ចន្នំ ឧបាទានក្ខន្ធានំ ឧបាទាយាតិ បញ្ច ឧបាទានក្ខន្ធេ អាទិយិត្វា, សភាវសាមញ្ញលក្ខណវសេន នានប្បការតោ វិភជិត្វា ទស្សេន្តោ. សន្ទស្សេតីតិ ខន្ធានំ សភាវលក្ខណាទីនិ ទស្សេតិ. សមាទបេតីតិ គណ្ហាបេតិ. សមុត្តេជេតីតិ សមាទានម្ហិ ឧស្សាហំ ជនេតិ. សម្បហំសេតីតិ បដិវិទ្ធគុណេន វោទាបេតិ ជោតាបេតិ. អដ្ឋិំ កត្វាតិ អត្ថិកំ កត្វា, ‘‘អយំ នោ អធិគន្តព្ពោ អត្ថោ’’តិ ឯវំ សល្លក្ខេត្វា តាយ ទេសនាយ អត្ថិកា ហុត្វា. មនសិ កត្វាតិ ចិត្តេ ឋបេត្វា. សព្ពចេតសោ សមន្នាហរិត្វាតិ សព្ពេន តេន កម្មការកចិត្តេន សមន្នាហរិត្វា. ឱហិតសោតាតិ ឋបិតាសោតា. អព្ភោកាសេ និក្ខិត្តាតិ ឱតាបនត្ថាយ ឋបិតា.

រូបំ វេទយិតំ សញ្ញាន្តិ, ឯតេ រូបាទយោ តយោ ខន្ធា. យញ្ច សង្ខតន្តិ ឥមិនា សង្ខារក្ខន្ធោ គហិតោ. ឯវំ តត្ថ វិរជ្ជតីតិ ‘‘ឯសោ អហំ ន ហោមិ, ឯតំ មយ្ហំ ន ហោតី’’តិ បស្សន្តោ ឯវំ តេសុ ខន្ធេសុ វិរជ្ជតិ. ខេមត្តន្តិ ខេមីភូតំ អត្តភាវំ. ឥមិនា ផលក្ខណំ ទស្សេតិ. អន្វេសន្តិ ភវយោនិគតិឋិតិសត្តាវាសសង្ខាតេសុ សព្ពដ្ឋានេសុ បរិយេសមានា. នាជ្ឈគាតិ ន បស្សីតិ. ឆដ្ឋំ.