២. ហត្ថិរាជវណ្ណសុត្តវណ្ណនា

១៣៨. ទុតិយេ រត្តន្ធការតិមិសាយន្តិ រត្តិំ អន្ធភាវការកេ មហាតមេ ចតុរង្គេ តមសិ. អព្ភោកាសេ និសិន្នោ ហោតីតិ គន្ធកុដិតោ និក្ខមិត្វា ចង្កមនកោដិយំ បាសាណផលកេ មហាចីវរំ សីសេ ឋបេត្វា បធានំ បរិគ្គណ្ហមានោ និសិន្នោ ហោតិ.

ននុ ច តថាគតស្ស អភាវិតោ វា មគ្គោ, អប្បហីនា វា កិលេសា, អប្បដិវិទ្ធំ វា អកុប្បំ, អសច្ឆិកតោ វា និរោធោ នត្ថិ, កស្មា ឯវមកាសីតិ? អនាគតេ កុលបុត្តានំ អង្កុសត្ថំ. ‘‘អនាគតេ ហិ កុលបុត្តា មយា គតមគ្គំ អាវជ្ជិត្វា អព្ភោកាសវាសំ វសិតព្ពំ មញ្ញមានា បធានកម្មំ ករិស្សន្តី’’តិ សម្បស្សមានោ សត្ថា ឯវមកាសិ. មហាតិ មហន្តោ. អរិដ្ឋកោតិ កាឡកោ. មណីតិ បាសាណោ. ឯវមស្ស សីសំ ហោតីតិ ឯវរូបំ តស្ស កាឡវណ្ណំ កូដាគារប្បមាណំ មហាបាសាណសទិសំ សីសំ ហោតិ.

សុភាសុភន្តិ ទីឃមទ្ធានំ សំសរន្តោ សុន្ទរាសុន្ទរំ វណ្ណំ កត្វា អាគតោសីតិ វទតិ. អថ វា សំសរន្តិ សំសរន្តោ អាគច្ឆន្តោ. ទីឃមទ្ធានន្តិ វសវត្តិដ្ឋានតោ យាវ ឧរុវេលាយ ទីឃមគ្គំ, បុរេ ពោធាយ វា ឆព្ពស្សានិ ទុក្ករការិកសមយសង្ខាតំ ទីឃកាលំ. វណ្ណំ កត្វា សុភាសុភន្តិ សុន្ទរញ្ច អសុន្ទរញ្ច នានប្បការំ វណ្ណំ កត្វា អនេកវារំ មម សន្តិកំ អាគតោសីតិ អត្ថោ. សោ កិរ វណ្ណោ នាម នត្ថិ, យេន វណ្ណេន មារោ វិភិំសកត្ថាយ ភគវតោ សន្តិកំ ន អាគតបុព្ពោ. តេន តំ ភគវា ឯវមាហ. អលំ តេ តេនាតិ អលំ តុយ្ហំ ឯតេន មារវិភិំសាការទស្សនព្យាបារេន. ទុតិយំ.