៧. នទុព្ភិយសុត្តវណ្ណនា

២៥៣. សត្តមេ ឧបសង្កមីតិ ‘‘អយំ សក្កោ ‘យោបិ មេ អស្ស សុបច្ចត្ថិកោ, តស្ស បាហំ ន ទុព្ភេយ្យ’ន្តិ ចិន្តេតិ, មយា តស្ស បច្ចត្ថិកតរោ នាម នត្ថិ, វីមំសិស្សាមិ តាវ នំ, កិំ នុ ខោ មំ បស្សិត្វា ទុព្ភតិ, ន ទុព្ភតី’’តិ ចិន្តេត្វា ឧបសង្កមិ. តិដ្ឋ វេបចិត្តិ គហិតោសីតិ វេបចិត្តិ, ឯត្ថេវ តិដ្ឋ, គហិតោ ត្វំ មយាតិ វទតិ. សហ វចនេនេវស្ស សោ កណ្ឋបញ្ចមេហិ ពន្ធនេហិ ពទ្ធោវ អហោសិ. សបស្សុ ច មេតិ មយិ អទុព្ភត្ថាយ សបថំ ករោហីតិ វទតិ. យំ មុសាភណតោ បាបន្តិ ឥមស្មិំ កប្បេ បឋមកប្បិកេសុ ចេតិយរញ្ញោ បាបំ សន្ធាយាហ. អរិយូបវាទិនោតិ កោកលិកស្ស វិយ បាបំ. មិត្តទ្ទុនោ ច យំ បាបន្តិ មហាកបិជាតកេ មហាសត្តេ ទុដ្ឋចិត្តស្ស បាបំ. អកតញ្ញុនោតិ ទេវទត្តសទិសស្ស អកតញ្ញុនោ បាបំ. ឥមានិ កិរ ឥមស្មិំ កប្បេ ចត្តារិ មហាបាបានិ. សត្តមំ.