៦. បិយង្ករសុត្តវណ្ណនា

២៤០. ឆដ្ឋេ ជេតវនេតិ ជេតវនស្ស បច្ចន្តេ កោសម្ពកកុដិ នាម អត្ថិ, តត្ថ វិហរតិ. ធម្មបទានីតិ ឥធ បាដិយេក្កំ សង្គហំ អារុឡ្ហា ឆព្ពីសតិវគ្គា តន្តិ អធិប្បេតា. តត្រ ថេរោ តស្មិំ សមយេ អន្តោវិហារេ និសិន្នោ មធុរស្សរេន សរភញ្ញំ កត្វា អប្បមាទវគ្គំ ភាសតិ. ឯវំ តោសេសីតិ សា កិរ បុត្តំ បិយង្ករំ អង្កេនាទាយ ជេតវនស្ស បច្ឆិមភាគតោ បដ្ឋាយ គោចរំ បរិយេសន្តី អនុបុព្ពេន នគរាភិមុខី ហុត្វា ឧច្ចារបស្សាវខេឡសិង្ឃាណិកទុព្ភោជនានិ បរិយេសមានា ថេរស្ស វសនដ្ឋានំ បត្វា មធុរស្សរំ អស្សោសិ. តស្សា សោ សទ្ទោ ឆវិអាទីនិ ឆេត្វា អដ្ឋិមិញ្ជំ អាហច្ច ហទយង្គមនីយោ ហុត្វា អដ្ឋាសិ. អថស្សា គោចរបរិយេសនេ ចិត្តម្បិ ន ឧប្បជ្ជិ, ឱហិតសោតា ធម្មមេវ សុណន្តី ឋិតា. យក្ខទារកស្ស បន ទហរតាយ ធម្មស្សវនេ ចិត្តំ នត្ថិ. សោ ជិឃច្ឆាយ បីឡិតត្តា, ‘‘កស្មា អម្មា គតគតដ្ឋានេ ខាណុកោ វិយ តិដ្ឋសិ? ន មយ្ហំ ខាទនីយំ វា ភោជនីយំ វា បរិយេសសី’’តិ បុនប្បុនំ មាតរំ ចោទេតិ. សា ‘‘ធម្មស្សវនស្ស មេ អន្តរាយំ ករោតី’’តិ បុត្តកំ ‘‘មា សទ្ទំ ករិ, បិយង្ករា’’តិ ឯវំ តោសេសិ. តត្ថ មា សទ្ទំ ករីតិ សទ្ទំ មា ករិ.

បាណេសុ ចាតិ គាថាយ សា អត្តនោ ធម្មតាយ សមាទិណ្ណំ បញ្ចសីលំ ទស្សេតិ. តត្ថ សំយមាមសេតិ សំយមាម សំយតា ហោម. ឥមិនា បាណាតិបាតា វិរតិ គហិតា, ទុតិយបទេន មុសាវាទា វិរតិ, តតិយបទេន សេសា តិស្សោ វិរតិយោ. អបិ មុច្ចេម បិសាចយោនិយាតិ អបិ នាម យក្ខលោកេ ឧប្បន្នានិ បញ្ច វេរានិ បហាយ, យោនិសោ បដិបជ្ជិត្វា ឥមាយ ឆាតកទុព្ភិក្ខាយ បិសាចយក្ខយោនិយា មុច្ចេម, តាតាតិ វទតិ. ឆដ្ឋំ.