៩. អរណវិភង្គសុត្តវណ្ណនា

៣២៣. ឯវំ មេ សុតន្តិ អរណវិភង្គសុត្តំ. តត្ថ នេវុស្សាទេយ្យ ន អបសាទេយ្យាតិ គេហសិតវសេន កញ្ចិ បុគ្គលំ នេវ ឧក្ខិបេយ្យ ន អវក្ខិបេយ្យ. ធម្មមេវ ទេសេយ្យាតិ សភាវមេវ កថេយ្យ. សុខវិនិច្ឆយន្តិ វិនិច្ឆិតសុខំ. រហោ វាទន្តិ បរម្មុខា អវណ្ណំ, បិសុណវាចន្តិ អត្ថោ. សម្មុខា ន ខីណន្តិ សម្មុខាបិ ខីណំ អាកិណ្ណំ សំកិលិដ្ឋំ វាចំ ន ភណេយ្យ. នាភិនិវេសេយ្យាតិ ន អធិដ្ឋហិត្វា អាទាយ វោហរេយ្យ. សមញ្ញន្តិ លោកសមញ្ញំ លោកបណ្ណត្តិំ. នាតិធាវេយ្យាតិ នាតិក្កមេយ្យ.

៣២៤. កាមបដិសន្ធិសុខិនោតិ កាមបដិសន្ធិនា កាមូបសំហិតេន សុខេន សុខិតស្ស. សទុក្ខោតិ វិបាកទុក្ខេន សំកិលេសទុក្ខេនបិ សទុក្ខោ. សឧបឃាតោតិ វិបាកូបឃាតកិលេសូបឃាតេហេវ សឧបឃាតោ. តថា សបរិឡាហោ. មិច្ឆាបដិបទាតិ អយាថាវបដិបទា អកុសលបដិបទា.

៣២៦. ឥត្ថេកេ អបសាទេតីតិ ឯវំ គេហសិតវសេន ឯកច្ចេ បុគ្គលេ អបសាទេតិ. ឧស្សាទនេបិ ឯសេវ នយោ. ភវសំយោជនន្តិ ភវពន្ធនំ, តណ្ហាយេតំ នាមំ.

សុភូតិត្ថេរោ កិរ ឥមំ ចតុក្កំ និស្សាយ ឯតទគ្គេ ឋបិតោ. ភគវតោ ហិ ធម្មំ ទេសេន្តស្ស បុគ្គលានំ ឧស្សាទនាអបសាទនា បញ្ញាយន្តិ, តថា សារិបុត្តត្ថេរាទីនំ. សុភូតិត្ថេរស្ស បន ធម្មទេសនាយ ‘‘អយំ បុគ្គលោ អប្បដិបន្នកោ អនារាធកោ’’តិ វា, ‘‘អយំ សីលវា គុណវា លជ្ជិបេសលោ អាចារសម្បន្នោ’’តិ វា នត្ថិ, ធម្មទេសនាយ បនស្ស ‘‘អយំ មិច្ឆាបដិបទា, អយំ សម្មាបដិបទា’’ត្វេវ បញ្ញាយតិ. តស្មា ភគវា ‘‘ឯតទគ្គំ, ភិក្ខវេ, មម សាវកានំ ភិក្ខូនំ អរណវិហារីនំ យទិទំ សុភូតី’’តិ អាហ.

៣២៩. កាលញ្ញូ អស្សាតិ អសម្បត្តេ ច អតិក្កន្តេ ច កាលេ អកថេត្វា ‘‘ឥទានិ វុច្ចមានំ មហាជនោ គណ្ហិស្សតី’’តិ យុត្តបត្តកាលំ ញត្វាវ បរម្មុខា អវណ្ណំ ភាសេយ្យ. ខីណវាទេបិ ឯសេវ នយោ.

៣៣០. ឧបហញ្ញតីតិ ឃាតិយតិ. សរោបិ ឧបហញ្ញតីតិ សទ្ទោបិ ភិជ្ជតិ. អាតុរីយតីតិ អាតុរោ ហោតិ គេលញ្ញប្បត្តោ សាពាធោ. អវិស្សដ្ឋន្តិ វិស្សដ្ឋំ អបលិពុទ្ធំ ន ហោតិ.

៣៣១. តទេវាតិ តំយេវ ភាជនំ. អភិនិវិស្ស វោហរតីតិ បត្តន្តិ សញ្ជាននជនបទំ គន្ត្វា ‘‘បត្តំ អាហរថ ធោវថា’’តិ សុត្វា ‘‘អន្ធពាលបុថុជ្ជនោ, នយិទំ បត្តំ, បាតិ នមេសា, ឯវំ វទាហី’’តិ អភិនិវិស្ស វោហរតិ. ឯវំ សព្ពបទេហិ យោជេតព្ពំ. អតិសារោតិ អតិធាវនំ.

៣៣២. តថា តថា វោហរតិ អបរាមសន្តិ អម្ហាកំ ជនបទេ ភាជនំ បាតីតិ វុច្ចតិ, ឥមេ បន នំ បត្តន្តិ វទន្តីតិ តតោ បដ្ឋាយ ជនបទវោហារំ មុញ្ចិត្វា បត្តំ បត្តន្តេវ អបរាមសន្តោ វោហរតិ. សេសបទេសុបិ ឯសេវ នយោ.

៣៣៣. ឥទានិ មរិយាទភាជនីយំ ករោន្តោ តត្រ, ភិក្ខវេតិអាទិមាហ. តត្ថ សរណោតិ សរជោ សកិលេសោ. អរណោតិ អរជោ និក្កិលេសោ. សុភូតិ ច បន, ភិក្ខវេតិ អយំ ថេរោ ទ្វីសុ ឋានេសុ ឯតទគ្គំ អារុឡ្ហោ ‘‘អរណវិហារីនំ យទិទំ សុភូតិ, ទក្ខិណេយ្យានំ យទិទំ សុភូតី’’តិ (អ. និ. ១.២០២).

ធម្មសេនាបតិ កិរ វត្ថុំ សោធេតិ, សុភូតិត្ថេរោ ទក្ខិណំ សោធេតិ. តថា ហិ ធម្មសេនាបតិ បិណ្ឌាយ ចរន្តោ គេហទ្វារេ ឋិតោ យាវ ភិក្ខំ អាហរន្តិ, តាវ បុព្ពភាគេ បរិច្ឆិន្ទិត្វា និរោធំ សមាបជ្ជតិ, និរោធា វុដ្ឋាយ ទេយ្យធម្មំ បដិគ្គណ្ហាតិ. សុភូតិត្ថេរោ ច តថេវ មេត្តាឈានំ សមាបជ្ជតិ, មេត្តាឈានា វុដ្ឋាយ ទេយ្យធម្មំ បដិគ្គណ្ហាតិ. ឯវំ បន កាតុំ សក្កាតិ. អាម សក្កា, នេវ អច្ឆរិយញ្ចេតំ, យំ មហាភិញ្ញប្បត្តា សាវកា ឯវំ ករេយ្យុំ. ឥមស្មិម្បិ ហិ តម្ពបណ្ណិទីបេ បោរាណករាជកាលេ បិង្គលពុទ្ធរក្ខិតត្ថេរោ នាម ឧត្តរគាមំ និស្សាយ វិហាសិ. តត្ថ សត្ត កុលសតានិ ហោន្តិ, ឯកម្បិ តំ កុលទ្វារំ នត្ថិ, យត្ថ ថេរោ សមាបត្តិំ ន សមាបជ្ជិ. សេសំ សព្ពត្ថ ឧត្តានមេវាតិ.

បបញ្ចសូទនិយា មជ្ឈិមនិកាយដ្ឋកថាយ

អរណវិភង្គសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.