៤. លោមសកង្គិយភទ្ទេករត្តសុត្តវណ្ណនា

២៨៦. ឯវំ មេ សុតន្តិ លោមសកង្គិយភទ្ទេករត្តសុត្តំ. តត្ថ លោមសកង្គិយោតិ អង្គថេរោ កិរ នាមេស, កាយស្ស បន ឦសកលោមសាការតាយ លោមសកង្គិយោតិ បាកដោ ជាតោ. ចន្ទនោ ទេវបុត្តោតិ កស្សបសម្មាសម្ពុទ្ធកាលេ កិរេស ចន្ទនោ នាម ឧបាសកោ អឌ្ឍោ មហទ្ធនោ តីណិ រតនានិ ចតូហិ បច្ចយេហិ បូជេត្វា ទេវលោកេ និព្ពត្តោ, បុរិមនាមេន ចន្ទនោ ទេវបុត្តោត្វេវ សង្ខំ គតោ. បណ្ឌុកម្ពលសិលាយន្តិ រត្តកម្ពលសិលាយំ. តស្សា កិរ រត្តកម្ពលស្សេវ ជយសុមនបុប្ផរាសិ វិយ វណ្ណោ, តស្មា ‘‘បណ្ឌុកម្ពលសិលា’’តិ វុច្ចតិ.

កទា បន តត្ថ ភគវា វិហាសីតិ? ពោធិបត្តិតោ សត្តមេ សំវច្ឆរេ សាវត្ថិយំ អាសាឡ្ហីមាសបុណ្ណមាយ ទ្វាទសយោជនាយ បរិសាយ មជ្ឈេ យមកបាដិហារិយំ កត្វា ឱរុយ្ហ កណ្ឌម្ពមូលេ បញ្ញត្តវរពុទ្ធាសនេ និសីទិត្វា ធម្មទេសនាយ មហាជនំ មហាវិទុគ្គតោ ឧទ្ធរិត្វា ពុទ្ធា នាម យស្មា បាដិហារិយំ កត្វា មនុស្សបថេ ន វសន្តិ, តស្មា បស្សមានស្សេវ តស្ស ជនស្ស បទវីក្កមំ កត្វា តាវតិំសភវនេ បារិច្ឆត្តកមូលេ បណ្ឌុកម្ពលសិលាយំ វស្សំ ឧបគតោ, តស្មិំ សមយេ វិហាសិ.

តត្រ ភគវាតិ តត្រ វិហរន្តោ ភគវា យេភុយ្យេន ទសហិ ចក្កវាឡសហស្សេហិ សន្និបតិតាហិ ទេវតាហិ បរិវុតោ មាតរំ កាយសក្ខិំ កត្វា អភិធម្មបិដកំ កថេន្តោ គម្ភីរំ និបុណំ តិលក្ខណាហតំ រូបារូបបរិច្ឆេទកថំ បដិវិជ្ឈិតុំ អសក្កោន្តានំ ទេវានំ សំវេគជននត្ថំ អន្តរន្តរា ភទ្ទេករត្តស្ស ឧទ្ទេសញ្ច វិភង្គញ្ច អភាសិ. តត្រាយំ ទេវបុត្តោ ឧគ្គណ្ហន្តោ ឥមា គាថា សទ្ធិំ វិភង្គេន ឧគ្គណ្ហិ, ទេវត្តស្ស បន បមាទាធិដ្ឋានត្តា ទិព្ពេហិ អារម្មណេហិ និប្បីឡិយមានោ អនុបុព្ពេន សុត្តំ សម្មុដ្ឋោ គាថាមត្តមេវ ធារេសិ. តេនាហ ‘‘ឯវំ ខោ អហំ ភិក្ខុ ធារេមិ ភទ្ទេករត្តិយោ គាថា’’តិ.

ឧគ្គណ្ហាហិ ត្វន្តិអាទីសុ តុណ្ហីភូតោ និសីទិត្វា សុណន្តោ ឧគ្គណ្ហាតិ នាម, វាចាយ សជ្ឈាយំ ករោន្តោ បរិយាបុណាតិ នាម, អញ្ញេសំ វាចេន្តោ ធារេតិ នាម. សេសមេត្ថ ឧត្តានមេវាតិ.

បបញ្ចសូទនិយា មជ្ឈិមនិកាយដ្ឋកថាយ

លោមសកង្គិយភទ្ទេករត្តសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.