៩. បិណ្ឌបាតបារិសុទ្ធិសុត្តវណ្ណនា

៤៣៨. ឯវំ មេ សុតន្តិ បិណ្ឌបាតបារិសុទ្ធិសុត្តំ. តត្ថ បដិសល្លានាតិ ផលសមាបត្តិតោ.

វិប្បសន្នានីតិ ឱកាសវសេនេតំ វុត្តំ. ផលសមាបត្តិតោ ហិ វុដ្ឋិតស្ស បញ្ចហិ បសាទេហិ បតិដ្ឋិតោកាសោ វិប្បសន្នោ ហោតិ, ឆវិវណ្ណោ បរិសុទ្ធោ. តស្មា ឯវមាហ. សុញ្ញតវិហារេនាតិ សុញ្ញតផលសមាបត្តិវិហារេន. មហាបុរិសវិហារោតិ ពុទ្ធបច្ចេកពុទ្ធតថាគតមហាសាវកានំ មហាបុរិសានំ វិហារោ. យេន ចាហំ មគ្គេនាតិអាទីសុ វិហារតោ បដ្ឋាយ យាវ គាមស្ស ឥន្ទខីលា ឯស បវិដ្ឋមគ្គោ នាម, អន្តោគាមំ បវិសិត្វា គេហបដិបាដិយា ចរិត្វា យាវ នគរទ្វារេន និក្ខមនា ឯស ចរិតព្ពបទេសោ នាម, ពហិ ឥន្ទខីលតោ បដ្ឋាយ យាវ វិហារា ឯស បដិក្កន្តមគ្គោ នាម. បដិឃំ វាបិ ចេតសោតិ ចិត្តេ បដិហញ្ញនកិលេសជាតំ កិញ្ចិ អត្ថិ នត្ថីតិ. អហោរត្តានុសិក្ខិនាតិ ទិវសញ្ច រត្តិញ្ច អនុសិក្ខន្តេន.

៤៤០. បហីនា នុ ខោ មេ បញ្ច កាមគុណាតិអាទីសុ ឯកភិក្ខុស្ស បច្ចវេក្ខណា នានា, នានាភិក្ខូនំ បច្ចវេក្ខណា នានាតិ. កថំ? ឯកោ ហិ ភិក្ខុ បច្ឆាភត្តំ បិណ្ឌបាតបដិក្កន្តោ បត្តចីវរំ បដិសាមេត្វា វិវិត្តោកាសេ និសិន្នោ បច្ចវេក្ខតិ ‘‘បហីនា នុ ខោ មេ បញ្ចកាមគុណា’’តិ. សោ ‘‘អប្បហីនា’’តិ ញត្វា វីរិយំ បគ្គយ្ហ អនាគាមិមគ្គេន បញ្ចកាមគុណិករាគំ សមុគ្ឃាដេត្វា មគ្គានន្តរំ ផលំ ផលានន្តរំ មគ្គំ តតោ វុដ្ឋាយ បច្ចវេក្ខន្តោ ‘‘បហីនា’’តិ បជានាតិ. នីវរណាទីសុបិ ឯសេវ នយោ. ឯតេសំ បន អរហត្តមគ្គេន បហានាទីនិ ហោន្តិ, ឯវំ ឯកភិក្ខុស្ស នានាបច្ចវេក្ខណា ហោតិ. ឯតាសុ បន បច្ចវេក្ខណាសុ អញ្ញោ ភិក្ខុ ឯកំ បច្ចវេក្ខណំ បច្ចវេក្ខតិ, អញ្ញោ ឯកន្តិ ឯវំ នានាភិក្ខូនំ នានាបច្ចវេក្ខណា ហោតិ. សេសំ សព្ពត្ថ ឧត្តានមេវាតិ.

បបញ្ចសូទនិយា មជ្ឈិមនិកាយដ្ឋកថាយ

បិណ្ឌបាតបារិសុទ្ធិសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.