៨. នគរវិន្ទេយ្យសុត្តវណ្ណនា

៤៣៥. ឯវំ មេ សុតន្តិ នគរវិន្ទេយ្យសុត្តំ. តត្ថ សមវិសមំ ចរន្តីតិ កាលេន សមំ ចរន្តិ, កាលេន វិសមំ. សមចរិយម្បិ ហេតន្តិ សមចរិយម្បិ ហិ ឯតំ.

៤៣៧. កេ អាការាតិ កានិ ការណានិ? កេ អន្វយាតិ កា អនុពុទ្ធិយោ? នត្ថិ ខោ បន តត្ថាតិ កស្មា អាហ, ននុ អរញ្ញេ ហរិតតិណចម្បកវនាទិវសេន អតិមនុញ្ញា រូបាទយោ បញ្ច កាមគុណា អត្ថីតិ? នោ នត្ថិ. ន បនេតំ វនសណ្ឌេន កថិតំ, ឥត្ថិរូបាទីនិ បន សន្ធាយេតំ កថិតំ. តានិ ហិ បុរិសស្ស ចិត្តំ បរិយាទាយ តិដ្ឋន្តិ. យថាហ – ‘‘នាហំ, ភិក្ខវេ, អញ្ញំ ឯករូបម្បិ សមនុបស្សាមិ, យំ ឯវំ បុរិសស្ស ចិត្តំ បរិយាទាយ តិដ្ឋតិ, យថយិទំ, ភិក្ខវេ, ឥត្ថិរូបំ. ឥត្ថិរូបំ, ភិក្ខវេ, បុរិសស្ស ចិត្តំ បរិយាទាយ តិដ្ឋតី’’តិ (អ. និ. ១.១) វិត្ថារេតព្ពំ. សេសំ សព្ពត្ថ ឧត្តានមេវាតិ.

បបញ្ចសូទនិយា មជ្ឈិមនិកាយដ្ឋកថាយ

នគរវិន្ទេយ្យសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.