២. នន្ទនវិមានវណ្ណនា

យថា វនំ នន្ទនំ បភាសតីតិ នន្ទនវិមានំ. តស្ស កា ឧប្បត្តិ? ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ. តេន សមយេន សាវត្ថិយំ អញ្ញតរោ ឧបាសកោតិអាទិ សព្ពំ អនន្តរវិមានសទិសំ. អយំ បន ទារបរិគ្គហំ កត្វា មាតាបិតរោ បោសេសីតិ អយមេវ វិសេសោ.

១១២០. យថា វនំ នន្ទនំ បភាសតិ, ឧយ្យានសេដ្ឋំ តិទសានមុត្តមំ;

តថូបមំ តុយ្ហមិទំ វិមានំ, ឱភាសយំ តិដ្ឋតិ អន្តលិក្ខេ.

១១២១. ‘‘ទេវិទ្ធិបត្តោសិ មហានុភាវោ…បេ…វណ្ណោ ច តេ សព្ពទិសា បភាសតីតិ.

១១២២. ‘‘សោ ទេវបុត្តោ អត្តមនោ…បេ… យស្ស កម្មស្សិទំ ផលំ’’.

១១២៣. ‘‘អហំ មនុស្សេសុ មនុស្សភូតោ, ទលិទ្ទោ អតាណោ កបណោ កម្មករោ អហោសិំ;

ជិណ្ណេ ច មាតាបិតរោ អភារិំ, បិយា ច មេ សីលវន្តោ អហេសុំ;

អន្នញ្ច បានញ្ច បសន្នចិត្តោ, សក្កច្ច ទានំ វិបុលំ អទាសិំ.

១១២៤. ‘‘តេន មេតាទិសោ វណ្ណោ…បេ…វណ្ណោ ច មេ សព្ពទិសា បភាសតី’’តិ. –

គាថាហិ ព្យាកាសិ. តត្ថ គាថាសុបិ អបុព្ពំ នត្ថិ.

នន្ទនវិមានវណ្ណនា និដ្ឋិតា.