១១. ទុតិយនាគវិមានវណ្ណនា

មហន្តំ នាគំ អភិរុយ្ហាតិ ទុតិយនាគវិមានំ. តស្ស កា ឧប្បត្តិ? ភគវា រាជគហេ វិហរតិ វេឡុវនេ. តេន សមយេន រាជគហេ អញ្ញតរោ ឧបាសកោ សទ្ធោ បសន្នោ បញ្ចសុ សីលេសុ បតិដ្ឋិតោ ឧបោសថទិវសេសុ ឧបោសថសីលំ សមាទិយិត្វា បុរេភត្តំ អត្តនោ វិភវានុរូបំ ភិក្ខូនំ ទានានិ ទត្វា សយំ ភុញ្ជិត្វា សុទ្ធវត្ថនិវត្ថោ សុទ្ធុត្តរាសង្គោ បច្ឆាភត្តំ យេភុយ្យេន អដ្ឋ បានានិ គាហាបេត្វា វិហារំ គន្ត្វា ភិក្ខុសង្ឃស្ស និយ្យាទេត្វា ភគវន្តំ ឧបសង្កមិត្វា ធម្មំ សុណាតិ. ឯវំ សោ សក្កច្ចំ ទានមយំ សីលមយញ្ច ពហុំ សុចរិតំ ឧបចិនិត្វា ឥតោ ចុតោ តាវតិំសេសុ ឧប្បជ្ជិ. តស្ស បុញ្ញានុភាវេន សព្ពសេតោ មហន្តោ ទិព្ពោ ហត្ថិនាគោ បាតុរហោសិ. សោ តំ អភិរុយ្ហ មហន្តេន បរិវារេន មហន្តេន ទិព្ពានុភាវេន កាលេន កាលំ ឧយ្យានកីឡំ គច្ឆតិ.

អថេកទិវសំ កតញ្ញុតាយ ចោទិយមានោ អឌ្ឍរត្តិសមយេ តំ ទិព្ពនាគំ អភិរុយ្ហ មហតា បរិវារេន ‘‘ភគវន្តំ វន្ទិស្សាមី’’តិ ទេវលោកតោ អាគន្ត្វា កេវលកប្បំ វេឡុវនំ ឱភាសេត្វា ហត្ថិក្ខន្ធតោ ឱរុយ្ហ ភគវន្តំ ឧបសង្កមិត្វា អភិវាទេត្វា អញ្ជលិំ បគ្គយ្ហ ឯកមន្តំ អដ្ឋាសិ. តំ ភគវតោ សមីបេ ឋិតោ អាយស្មា វង្គីសោ ភគវតោ អនុញ្ញាយ ឥមាហិ គាថាហិ បុច្ឆិ –

៩៦៨. ‘‘មហន្តំ នាគំ អភិរុយ្ហ, សព្ពសេតំ គជុត្តមំ;

វនា វនំ អនុបរិយាសិ, នារីគណបុរក្ខតោ;

ឱភាសេន្តោ ទិសា សព្ពា, ឱសធី វិយ តារកា.

៩៦៩. ‘‘កេន តេតាទិសោ វណ្ណោ…បេ…

វណ្ណោ ច តេ សព្ពទិសា បភាសតី’’តិ.

តត្ថា បុច្ឆិតោ សោបិ តស្ស គាថាហិ ឯវ ព្យាកាសិ.

៩៧១. ‘‘សោ ទេវបុត្តោ អត្តមនោ, វង្គីសេនេវ បុច្ឆិតោ;

បញ្ហំ បុដ្ឋោ វិយាកាសិ, យស្ស កម្មស្សិទំ ផលំ’’.

៩៧២. ‘‘អហំ មនុស្សេសុ មនុស្សភូតោ, ឧបាសកោ ចក្ខុមតោ អហោសិំ;

បាណាតិបាតា វិរតោ អហោសិំ, លោកេ អទិន្នំ បរិវជ្ជយិស្សំ.

៩៧៣. ‘‘អមជ្ជបោ នោ ច មុសា អភាណិំ, សកេន ទារេន ច តុដ្ឋោ អហោសិំ;

អន្នញ្ច បានញ្ច បសន្នចិត្តោ, សក្កច្ច ទានំ វិបុលំ អទាសិំ.

៩៧៤. ‘‘តេន មេតាទិសោ វណ្ណោ…បេ…

វណ្ណោ ច មេ សព្ពទិសា បភាសតី’’តិ.

តត្ថ អបុព្ពំ នត្ថិ, សេសំ ហេដ្ឋា វុត្តនយមេវ.

ទុតិយនាគវិមានវណ្ណនា និដ្ឋិតា.