១១. វន្ទនវិមានវណ្ណនា

អភិក្កន្តេន វណ្ណេនាតិ វន្ទនវិមានំ. តស្ស កា ឧប្បត្តិ? ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ. តេន សមយេន សម្ពហុលា ភិក្ខូ អញ្ញតរស្មិំ គាមកាវាសេ វស្សំ វសិត្វា វុត្ថវស្សា បវារេត្វា សេនាសនំ បដិសាមេត្វា បត្តចីវរមាទាយ សាវត្ថិំ ឧទ្ទិស្ស ភគវន្តំ ទស្សនត្ថាយ គច្ឆន្តា អញ្ញតរស្ស គាមស្ស មជ្ឈេន អតិក្កមន្តិ. តត្ថ អញ្ញតរា ឥត្ថី តេ ភិក្ខូ ទិស្វា បសន្នចិត្តា សញ្ជាតគារវពហុមានា បញ្ចបតិដ្ឋិតេន វន្ទិត្វា សិរស្មិំ អញ្ជលិំ បគ្គយ្ហ យាវ ទស្សនូបចារា បសាទសោម្មានិ អក្ខីនិ ឧម្មីលេត្វា ឱលោកេន្តី អដ្ឋាសិ. សា អបរេន សមយេន កាលំ កត្វា តាវតិំសេសុ និព្ពត្តិ. អថ នំ តត្ថ ទិព្ពសម្បត្តិំ អនុភវន្តិំ អាយស្មា មហាមោគ្គល្លានោ ឥមាហិ គាថាហិ បដិបុច្ឆិ –

៨១៩. ‘‘អភិក្កន្តេន វណ្ណេន…បេ…វណ្ណោ ច តេ សព្ពទិសា បភាសតី’’តិ.

៨២២. ‘‘សា ទេវតា អត្តមនា…បេ… យស្ស កម្មស្សិទំ ផលំ’’.

៨២៣. ‘‘អហំ មនុស្សេសុ មនុស្សភូតា, ទិស្វាន សមណេ សីលវន្តេ;

បាទានិ វន្ទិត្វា មនំ បសាទយិំ, វិត្តា ចហំ អញ្ជលិកំ អកាសិំ.

៨២៤. ‘‘តេន មេតាទិសោ វណ្ណោ…បេ…វណ្ណោ ច មេ សព្ពទិសា បភាសតី’’តិ. –

ឥមាហិ គាថាហិ ព្យាកាសិ.

៨២៣. តត្ថ សមណេតិ សមិតបាបេ. សីលវន្តេតិ សីលគុណយុត្តេ. មនំ បសាទយិន្តិ ‘‘សាធុរូបា វតិមេ អយ្យា ធម្មចារិនោ សមចារិនោ ព្រហ្មចារិនោ’’តិ តេសំ គុណេ អារព្ភ ចិត្តំ បសាទេសិំ. វិត្តា ចហំ អញ្ជលិកំ អកាសិន្តិ តុដ្ឋា សោមនស្សជាតា អហំ វន្ទិំ. បេសលានំ ភិក្ខូនំ បសាទវិកសិតានិ អក្ខីនិ ឧម្មីលេត្វា ទស្សនមត្តម្បិ ឥមេសំ សត្តានំ ពហូបការំ, បគេវ វន្ទនាតិ. តេនាហ ‘‘តេន មេតាទិសោ វណ្ណោ’’តិអាទិ. សេសំ វុត្តនយមេវ.

វន្ទនវិមានវណ្ណនា និដ្ឋិតា.