៥. អនោបមាថេរីគាថាវណ្ណនា

ឧច្ចេ កុលេតិអាទិកា អនោបមាយ ថេរិយា គាថា. អយម្បិ បុរិមពុទ្ធេសុ កតាធិការា តត្ថ តត្ថ ភវេ វិវដ្ដូបនិស្សយំ កុសលំ ឧបចិនន្តី អនុក្កមេន វិមុត្តិបរិបាចនីយេ ធម្មេ បរិព្រូហិត្វា ឥមស្មិំ ពុទ្ធុប្បាទេ សាកេតនគរេ មជ្ឈស្ស នាម សេដ្ឋិនោ ធីតា ហុត្វា និព្ពត្តិ. តស្សា រូបសម្បត្តិយា អនោបមាតិ នាមំ អហោសិ. តស្សា វយប្បត្តកាលេ ពហូ សេដ្ឋិបុត្តា រាជមហាមត្តា រាជានោ ច បិតុ ទូតំ បាហេសុំ – ‘‘អត្តនោ ធីតរំ អនោបមំ ទេហិ, ឥទញ្ចិទញ្ច តេ ទស្សាមា’’តិ. សា តំ សុត្វា ឧបនិស្សយសម្បន្នតាយ ‘‘ឃរាវាសេន មយ្ហំ អត្ថោ នត្ថី’’តិ សត្ថុ សន្តិកំ គន្ត្វា ធម្មំ សុត្វា ញាណស្ស បរិបាកំ គតត្តា ទេសនានុសារេន វិបស្សនំ អារភិត្វា តំ ឧស្សុក្កាបេន្តី មគ្គបដិបាដិយា តតិយផលេ បតិដ្ឋាសិ. សា សត្ថារំ បព្ពជ្ជំ យាចិត្វា សត្ថុអាណាយ ភិក្ខុនុបស្សយំ ឧបគន្ត្វា ភិក្ខុនីនំ សន្តិកេ បព្ពជិត្វា សត្តមេ ទិវសេ អរហត្តំ សច្ឆិកត្វា អត្តនោ បដិបត្តិំ បច្ចវេក្ខិត្វា ឧទានវសេន –

១៥១. ‘‘ឧច្ចេ កុលេ អហំ ជាតា, ពហុវិត្តេ មហទ្ធនេ;

វណ្ណរូបេន សម្បន្នា, ធីតា មជ្ឈស្ស អត្រជា.

១៥២. ‘‘បត្ថិតា រាជបុត្តេហិ, សេដ្ឋិបុត្តេហិ គិជ្ឈិតា;

បិតុ មេ បេសយី ទូតំ, ទេថ មយ្ហំ អនោបមំ.

១៥៣. ‘‘យត្តកំ តុលិតា ឯសា, តុយ្ហំ ធីតា អនោបមា;

តតោ អដ្ឋគុណំ ទស្សំ, ហិរញ្ញំ រតនានិ ច.

១៥៤. ‘‘សាហំ ទិស្វាន សម្ពុទ្ធំ, លោកជេដ្ឋំ អនុត្តរំ;

តស្ស បាទានិ វន្ទិត្វា, ឯកមន្តំ ឧបាវិសិំ.

១៥៥. ‘‘សោ មេ ធម្មមទេសេសិ, អនុកម្បាយ គោតមោ;

និសិន្នា អាសនេ តស្មិំ, ផុសយិំ តតិយំ ផលំ.

១៥៦. ‘‘តតោ កេសានិ ឆេត្វាន, បព្ពជិំ អនគារិយំ;

អជ្ជ មេ សត្តមី រត្តិ, យតោ តណ្ហា វិសេសិតា’’តិ. –

ឥមា គាថា អភាសិ.

តត្ថ ឧច្ចេ កុលេតិ ឧឡារតមេ វេស្សកុលេ. ពហុវិត្តេតិ អលង្ការាទិបហូតវិត្តូបករណេ. មហទ្ធនេតិ និធានគតស្សេវ ចត្តារីសកោដិបរិមាណស្ស មហតោ ធនស្ស អត្ថិភាវេន មហទ្ធនេ អហំ ជាតាតិ យោជនា. វណ្ណរូបេន សម្បន្នាតិ វណ្ណសម្បន្នា ចេវ រូបសម្បន្នា ច, សិនិទ្ធភាសុរាយ ឆវិសម្បត្តិយា វត្ថាភរណាទិសរីរាវយវសម្បត្តិយា ច សមន្នាគតាតិ អត្ថោ. ធីតា មជ្ឈស្ស អត្រជាតិ មជ្ឈនាមស្ស សេដ្ឋិនោ ឱរសា ធីតា.

បត្ថិតា រាជបុត្តេហីតិ ‘‘កថំ នុ ខោ តំ លភេយ្យាមា’’តិ រាជកុមារេហិ អភិបត្ថិតា. សេដ្ឋិបុត្តេហិ គិជ្ឈិតាតិ តថា សេដ្ឋិកុមារេហិបិ អភិគិជ្ឈិតា បច្ចាសីសិតា. ទេថ មយ្ហំ អនោបមន្តិ រាជបុត្តាទយោ ‘‘ទេថ មយ្ហំ អនោបមំ ទេថ មយ្ហ’’ន្តិ បិតុ សន្តិកេ ទូតំ បេសយិំសុ.

យត្តកំ តុលិតា ឯសាតិ ‘‘តុយ្ហំ ធីតា អនោបមា យត្តកំ ធនំ អគ្ឃតី’’តិ តុលិតា លក្ខណញ្ញូហិ បរិច្ឆិន្នា, ‘‘តតោ អដ្ឋគុណំ ទស្សាមី’’តិ បិតុ មេ បេសយិ ទូតន្តិ យោជនា. សេសំ ហេដ្ឋា វុត្តនយមេវ.

អនោបមាថេរីគាថាវណ្ណនា និដ្ឋិតា.