៣៥. នដបុត្តកត្ថេរវត្ថុ

ហិត្វាតិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា វេឡុវនេ វិហរន្តោ ឯកំ នដបុត្តកំ អារព្ភ កថេសិ.

សោ កិរ ឯកំ នដកីឡំ កីឡយមានោ វិចរន្តោ សត្ថុ ធម្មកថំ សុត្វា បព្ពជិត្វា អរហត្តំ បាបុណិ. តស្មិំ ពុទ្ធប្បមុខេន ភិក្ខុសង្ឃេន សទ្ធិំ បិណ្ឌាយ បវិសន្តេ ភិក្ខូ ឯកំ នដបុត្តំ កីឡន្តំ ទិស្វា, ‘‘អាវុសោ, ឯស តយា កីឡិតកីឡិតំ កីឡតិ, អត្ថិ នុ ខោ តេ ឯត្ថ សិនេហោ’’តិ បុច្ឆិត្វា ‘‘នត្ថី’’តិ វុត្តេ ‘‘អយំ, ភន្តេ, អភូតំ វត្វា អញ្ញំ ព្យាករោតី’’តិ អាហំសុ. សត្ថា តេសំ កថំ សុត្វា, ‘‘ភិក្ខវេ, មម បុត្តោ សព្ពយោគេ អតិក្កន្តោ’’តិ វត្វា ឥមំ គាថមាហ –

៤១៧. ‘‘ហិត្វា មានុសកំ យោគំ, ទិព្ពំ យោគំ ឧបច្ចគា;

សព្ពយោគវិសំយុត្តំ, តមហំ ព្រូមិ ព្រាហ្មណ’’ន្តិ.

តត្ថ មានុសកំ យោគន្តិ មានុសកំ អាយុញ្ចេវ បញ្ច កាមគុណេ ច. ទិព្ពយោគេបិ ឯសេវ នយោ. ឧបច្ចគាតិ យោ មានុសកំ យោគំ ហិត្វា ទិព្ពំ យោគំ អតិក្កន្តោ, តំ សព្ពេហិ ចតូហិបិ យោគេហិ វិសំយុត្តំ អហំ ព្រាហ្មណំ វទាមីតិ អត្ថោ.

ទេសនាវសានេ ពហូ សោតាបត្តិផលាទីនិ បាបុណិំសូតិ.

នដបុត្តកត្ថេរវត្ថុ បញ្ចតិំសតិមំ.