១៩. អញ្ញតរព្រាហ្មណវត្ថុ

យោ ទុក្ខស្សាតិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា ជេតវនេ វិហរន្តោ អញ្ញតរំ ព្រាហ្មណំ អារព្ភ កថេសិ.

តស្ស កិរេកោ ទាសោ អបញ្ញត្តេ សិក្ខាបទេ បលាយិត្វា បព្ពជិត្វា អរហត្តំ បាបុណិ. ព្រាហ្មណោ តំ ឱលោកេន្តោ អទិស្វា ឯកទិវសំ សត្ថារា សទ្ធិំ បិណ្ឌាយ បវិសន្តំ ទ្វារន្តរេ ទិស្វា ចីវរំ ទឡ្ហំ អគ្គហេសិ. សត្ថា និវត្តិត្វា ‘‘កិំ ឥទំ, ព្រាហ្មណា’’តិ បុច្ឆិ. ទាសោ មេ, ភោ គោតមាតិ. បន្នភារោ ឯស, ព្រាហ្មណាតិ. ‘‘បន្នភារោ’’តិ ច វុត្តេ ព្រាហ្មណោ ‘‘អរហា’’តិ សល្លក្ខេសិ. តស្មា បុនបិ តេន ‘‘ឯវំ, ភោ គោតមា’’តិ វុត្តេ សត្ថា ‘‘អាម, ព្រាហ្មណ, បន្នភារោ’’តិ វត្វា ឥមំ គាថមាហ –

៤០២. ‘‘យោ ទុក្ខស្ស បជានាតិ, ឥធេវ ខយមត្តនោ;

បន្នភារំ វិសំយុត្តំ, តមហំ ព្រូមិ ព្រាហ្មណ’’ន្តិ.

តត្ថ ទុក្ខស្សាតិ ខន្ធទុក្ខស្ស. បន្នភារន្តិ ឱហិតខន្ធភារំ ចតូហិ យោគេហិ សព្ពកិលេសេហិ វា វិសំយុត្តំ តមហំ ព្រាហ្មណំ វទាមីតិ អត្ថោ. ទេសនាវសានេ សោ ព្រាហ្មណោ សោតាបត្តិផលេ បតិដ្ឋហិ, សម្បត្តានម្បិ សាត្ថិកា ធម្មទេសនា អហោសីតិ.

អញ្ញតរព្រាហ្មណវត្ថុ ឯកូនវីសតិមំ.