១៣. ឯកព្រាហ្មណវត្ថុ

ន ចាហន្តិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា ជេតវនេ វិហរន្តោ ឯកំ ព្រាហ្មណំ អារព្ភ កថេសិ.

សោ កិរ ‘‘សមណោ គោតមោ អត្តនោ សាវកេ ព្រាហ្មណាតិ វទតិ អហញ្ចម្ហិ ព្រាហ្មណយោនិយំ និព្ពត្តោ, មម្បិ នុ ខោ ឯវំ វត្តុំ វដ្ដតី’’តិ សត្ថារំ ឧបសង្កមិត្វា តមត្ថំ បុច្ឆិ. អថ នំ សត្ថា ‘‘នាហំ, ព្រាហ្មណ, ព្រាហ្មណយោនិយំ និព្ពត្តមត្តេនេវំ វទាមិ, យោ បន អកិញ្ចនោ អគហណោ, តមហំ ព្រាហ្មណំ វទាមី’’តិ វត្វា ឥមំ គាថមាហ –

៣៩៦. ‘‘ន ចាហំ ព្រាហ្មណំ ព្រូមិ, យោនិជំ មត្តិសម្ភវំ;

ភោវាទិ នាម សោ ហោតិ, សចេ ហោតិ សកិញ្ចនោ;

អកិញ្ចនំ អនាទានំ, តមហំ ព្រូមិ ព្រាហ្មណ’’ន្តិ.

តត្ថ យោនិជន្តិ យោនិយំ ជាតំ. មត្តិសម្ភវន្តិ ព្រាហ្មណិយា មាតុ សន្តកេ ឧទរស្មិំ សម្ភូតំ. ភោវាទីតិ សោ បន អាមន្តនាទីសុ ‘‘ភោ, ភោ’’តិ វត្វា វិចរន្តោ ភោវាទិ នាម ហោតិ, សចេ រាគាទីហិ កិញ្ចនេហិ សកិញ្ចនោ. អហំ បន រាគាទីហិ អកិញ្ចនំ ចតូហិ ឧបាទានេហិ អនាទានំ ព្រាហ្មណំ វទាមីតិ អត្ថោ.

ទេសនាវសានេ សោ ព្រាហ្មណោ សោតាបត្តិផលេ បតិដ្ឋហិ, សម្បត្តានម្បិ សាត្ថិកា ធម្មទេសនា អហោសីតិ.

ឯកព្រាហ្មណវត្ថុ តេរសមំ.