៧. សម្ពហុលភិក្ខុវត្ថុ

នគរំ យថាតិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា ជេតវនេ វិហរន្តោ សម្ពហុលេ អាគន្តុកេ ភិក្ខូ អារព្ភ កថេសិ.

តេ កិរ ឯកស្មិំ បច្ចន្តេ វស្សំ ឧបគន្ត្វា បឋមមាសេ សុខំ វិហរិំសុ. មជ្ឈិមមាសេ ចោរា អាគន្ត្វា តេសំ គោចរគាមំ បហរិត្វា ករមរេ គហេត្វា អគមំសុ. តតោ បដ្ឋាយ មនុស្សា ចោរានំ បដិពាហនត្ថាយ តំ បច្ចន្តនគរំ អភិសង្ខរោន្តា តេ ភិក្ខូ សក្កច្ចំ ឧបដ្ឋាតុំ ឱកាសំ ន លភិំសុ. តេ អផាសុកំ វស្សំ វសិត្វា វុត្ថវស្សា សត្ថុ ទស្សនាយ សាវត្ថិំ គន្ត្វា សត្ថារំ វន្ទិត្វា ឯកមន្តំ និសីទិំសុ. សត្ថា តេហិ សទ្ធិំ កតបដិសន្ថារោ ‘‘កិំ, ភិក្ខវេ, សុខំ វសិត្ថា’’តិ បុច្ឆិត្វា, ‘‘ភន្តេ, មយំ បឋមមាសមេវ សុខំ វសិម្ហា, មជ្ឈិមមាសេ ចោរា គាមំ បហរិំសុ, តតោ បដ្ឋាយ មនុស្សា នគរំ អភិសង្ខរោន្តា សក្កច្ចំ ឧបដ្ឋាតុំ ឱកាសំ ន លភិំសុ. តស្មា អផាសុកំ វស្សំ វសិម្ហា’’តិ វុត្តេ ‘‘អលំ, ភិក្ខវេ, មា ចិន្តយិត្ថ, ផាសុវិហារោ នាម និច្ចកាលំ ទុល្លភោ, ភិក្ខុនា នាម យថា តេ មនុស្សា នគរំ គោបយិំសុ, ឯវំ អត្តភាវមេវ គោបយិតុំ វដ្ដតី’’តិ វត្វា ឥមំ គាថមាហ –

៣១៥. ‘‘នគរំ យថា បច្ចន្តំ, គុត្តំ សន្តរពាហិរំ;

ឯវំ គោបេថ អត្តានំ, ខណោ វោ មា ឧបច្ចគា;

ខណាតីតា ហិ សោចន្តិ, និរយម្ហិ សមប្បិតា’’តិ.

តត្ថ សន្តរពាហិរន្តិ, ភិក្ខវេ, យថា តេហិ មនុស្សេហិ តំ បច្ចន្តនគរំ ទ្វារបាការាទីនិ ថិរានិ ករោន្តេហិ សអន្តរំ, អដ្ដាលកបរិខាទីនិ ថិរានិ ករោន្តេហិ សពាហិរន្តិ សន្តរពាហិរំ សុគុត្តំ កតំ, ឯវំ តុម្ហេបិ សតិំ ឧបដ្ឋបេត្វា អជ្ឈត្តិកានិ ឆ ទ្វារានិ បិទហិត្វា ទ្វាររក្ខិកំ សតិំ អវិស្សជ្ជេត្វា យថា គយ្ហមានានិ ពាហិរានិ ឆ អាយតនានិ អជ្ឈត្តិកានំ ឧបឃាតាយ សំវត្តន្តិ, តថា អគ្គហណេន តានិបិ ថិរានិ កត្វា តេសំ អប្បវេសាយ ទ្វាររក្ខិកំ សតិំ អប្បហាយ វិចរន្តា អត្តានំ គោបេថាតិ អត្ថោ. ខណោ វោ មា ឧបច្ចគាតិ យោ ហិ ឯវំ អត្តានំ ន គោបេតិ, តំ បុគ្គលំ អយំ ពុទ្ធុប្បាទខណោ មជ្ឈិមទេសេ ឧប្បត្តិខណោ សម្មាទិដ្ឋិយា បដិលទ្ធខណោ ឆន្នំ អាយតនានំ អវេកល្លខណោតិ សព្ពោបិ អយំ ខណោ អតិក្កមតិ, សោ ខណោ តុម្ហេ មា អតិក្កមតុ. ខណាតីតាតិ យេ ហិ តំ ខណំ អតីតា, តេ ច បុគ្គលេ សោ ច ខណោ អតីតោ, តេ និរយម្ហិ សមប្បិតា ហុត្វា តត្ថ និព្ពត្តិត្វា សោចន្តីតិ អត្ថោ.

ទេសនាវសានេ តេ ភិក្ខូ ឧប្បន្នសំវេគា អរហត្តេ បតិដ្ឋហិំសូតិ.

សម្ពហុលភិក្ខុវត្ថុ សត្តមំ.