៩. វនវច្ឆត្ថេរអបទានវណ្ណនា

នវមាបទានេ ឥមម្ហិ ភទ្ទកេ កប្បេតិអាទិកំ អាយស្មតោ វនវច្ឆត្ថេរស្ស អបទានំ. អយម្បិ បុរិមពុទ្ធេសុ កតាធិការោ តត្ថ តត្ថ ភវេ វិវដ្ដូបនិស្សយានិ បុញ្ញានិ ឧបចិនន្តោ កស្សបស្ស ភគវតោ កាលេ កុលគេហេ និព្ពត្តោ វិញ្ញុតំ បត្វា សត្ថុ ធម្មទេសនំ សុត្វា សទ្ធាជាតោ បព្ពជិត្វា បរិសុទ្ធំ ព្រហ្មចរិយំ ចរិត្វា តតោ ចុតោ ទេវលោកេ និព្ពត្តោ, តតោ ចុតោ អរញ្ញាយតនេ ភិក្ខូនំ សមីបេ កបោតយោនិយំ និព្ពត្តោ. តេសុ មេត្តចិត្តោ ធម្មំ សុត្វា តតោ ចុតោ ទេវមនុស្សេសុ សំសរន្តោ ឥមស្មិំ ពុទ្ធុប្បាទេ កបិលវត្ថុស្មិំ ព្រាហ្មណកុលេ និព្ពត្តិ. តស្ស មាតុកុច្ឆិគតកាលេយេវ មាតុ ទោហឡោ ឧទបាទិ វនេ វសិតុំ វនេ វិជាយិតុំ. តតោ ឥច្ឆានុរូបវសេន វនេ វសន្តិយា គព្ភវុដ្ឋានំ អហោសិ. គព្ភតោ និក្ខន្តញ្ច នំ កាសាវខណ្ឌេន បដិគ្គហេសុំ. តទា ពោធិសត្តស្ស ឧប្បន្នកាលោ, រាជា តំ កុមារំ អាហរាបេត្វា សហេវ បោសេសិ. អថ ពោធិសត្តោ មហាភិនិក្ខមនំ និក្ខមិត្វា បព្ពជិត្វា ឆព្ពសានិ ទុក្ករការិកំ កត្វា ពុទ្ធេ ជាតេ សោ មហាកស្សបស្ស សន្តិកំ គន្ត្វា តស្សោវាទេ បសន្នោ តស្ស សន្តិកា ពុទ្ធុប្បាទភាវំ សុត្វា សត្ថុ សន្តិកំ គន្ត្វា ធម្មំ សុត្វា បព្ពជិត្វា នចិរស្សេវ ឆឡភិញ្ញោ អរហា អហោសិ.

២៥១. សោ អរហត្តំ បត្វា អត្តនោ បុព្ពកម្មំ សរិត្វា សោមនស្សជាតោ បុព្ពចរិតាបទានំ បកាសេន្តោ ឥមម្ហិ ភទ្ទកេ កប្បេតិអាទិមាហ. តត្ថ ព្រហ្មពន្ធុ មហាយសោតិ ឯត្ថ ព្រាហ្មណានំ ពន្ធុ ញាតកោតិ ព្រាហ្មណពន្ធូតិ វត្តព្ពេ គាថាពន្ធសុខត្ថំ ‘‘ព្រហ្មពន្ធូ’’តិ វុត្តន្តិ វេទិតព្ពំ. លោកត្តយព្យាបកយសត្តា មហាយសោ. សេសំ សព្ពំ សុវិញ្ញេយ្យមេវាតិ.

វនវច្ឆត្ថេរអបទានវណ្ណនា សមត្តា.