៧. លសុណទាយកត្ថេរអបទានវណ្ណនា

ហិមវន្តស្សាវិទូរេតិអាទិកំ អាយស្មតោ លសុណទាយកត្ថេរស្ស អបទានំ. ឯសោបាយស្មា បុរិមពុទ្ធេសុ កតាធិការោ តត្ថ តត្ថ ភវេ វិវដ្ដូបនិស្សយានិ បុញ្ញានិ ឧបចិនន្តោ វិបស្សិស្ស ភគវតោ កាលេ ឯកស្មិំ កុលគេហេ និព្ពត្តិត្វា វិញ្ញុតំ បត្តោ ឃរាវាសេ អាទីនវំ ទិស្វា គេហំ បហាយ តាបសបព្ពជ្ជំ បព្ពជិត្វា ហិមវន្តំ និស្សាយ វនេ វសន្តោ ពហូនិ លសុណានិ រោបេត្វា តទេវ វនមូលផលញ្ច ខាទន្តោ វិហាសិ. សោ ពហូនិ លសុណានិ កាជេនាទាយ មនុស្សបថំ អាហរិត្វា បសន្នោ ទានំ ទត្វា ពុទ្ធប្បមុខស្ស ភិក្ខុសង្ឃស្ស ភេសជ្ជត្ថាយ ទត្វា គច្ឆតិ. ឯវំ សោ យាវជីវំ បុញ្ញានិ កត្វា តេនេវ បុញ្ញពលេន ទេវមនុស្សេសុ សំសរន្តោ ឧភយសម្បត្តិំ អនុភវិត្វា កមេន ឥមស្មិំ ពុទ្ធុប្បាទេ ឧប្បន្នោ បដិលទ្ធសទ្ធោ បព្ពជិត្វា វិបស្សនំ វឌ្ឍេត្វា នចិរស្សេវ អរហត្តំ បត្តោ បុព្ពកម្មវសេន លសុណទាយកត្ថេរោតិ បាកដោ.

៨៩. អត្តនោ បុព្ពកម្មំ សរិត្វា សោមនស្សជាតោ បុព្ពចរិតាបទានំ បកាសេន្តោ ហិមវន្តស្សាវិទូរេតិអាទិមាហ. តត្ថ ហិមាលយបព្ពតស្ស បរិយោសានេ មនុស្សានំ សញ្ចរណដ្ឋានេ យទា វិបស្សី ភគវា ឧទបាទិ, តទា អហំ តាបសោ អហោសិន្តិ សម្ពន្ធោ. លសុណំ ឧបជីវាមីតិ រត្តលសុណំ រោបេត្វា តទេវ គោចរំ កត្វា ជីវិកំ កប្បេមីតិ អត្ថោ. តេន វុត្តំ ‘‘លសុណំ មយ្ហភោជន’’ន្តិ.

៩០. ខារិយោ បូរយិត្វានាតិ តាបសភាជនានិ លសុណេន បូរយិត្វា កាជេនាទាយ សង្ឃារាមំ សង្ឃស្ស វសនដ្ឋានំ ហេមន្តាទីសុ តីសុ កាលេសុ សង្ឃស្ស ចតូហិ ឥរិយាបថេហិ វសនវិហារំ អគច្ឆិំ អគមាសិន្តិ អត្ថោ. ហដ្ឋោ ហដ្ឋេន ចិត្តេនាតិ អហំ សន្តុដ្ឋោ សោមនស្សយុត្តចិត្តេន សង្ឃស្ស លសុណំ អទាសិន្តិ អត្ថោ.

៩១. វិបស្សិស្ស…បេ… និរតស្សហន្តិ នរានំ អគ្គស្ស សេដ្ឋស្ស អស្ស វិបស្សិស្ស ភគវតោ សាសនេ និរតោ និស្សេសេន រតោ អហន្តិ សម្ពន្ធោ. សង្ឃស្ស…បេ… មោទហន្តិ អហំ សង្ឃស្ស លសុណទានំ ទត្វា សគ្គម្ហិ សុដ្ឋុ អគ្គស្មិំ ទេវលោកេ អាយុកប្បំ ទិព្ពសម្បត្តិំ អនុភវមានោ មោទិំ, សន្តុដ្ឋោ ភវាមីតិ អត្ថោ. សេសំ សុវិញ្ញេយ្យមេវាតិ.

លសុណទាយកត្ថេរអបទានវណ្ណនា សមត្តា.