៣. ខជ្ជកទាយកត្ថេរអបទានវណ្ណនា

តិស្សស្ស ខោ ភគវតោតិអាទិកំ អាយស្មតោ ខជ្ជកទាយកត្ថេរស្ស អបទានំ. អយម្បិ បុរិមជិនវរេសុ កតាធិការោ តត្ថ តត្ថ ភវេ វិវដ្ដូបនិស្សយានិ បុញ្ញានិ ឧបចិនន្តោ តិស្សស្ស ភគវតោ កាលេ សុទ្ទកុលេ និព្ពត្តោ ភគវន្តំ ទិស្វា បសន្នមានសោ អម្ពជម្ពុអាទិមនេកំ មធុរផលាផលំ នាឡិកេរំ បូវខជ្ជកញ្ច អទាសិ. ភគវា តស្ស បសាទវឌ្ឍនត្ថាយ បស្សន្តស្សេវ បរិភុញ្ជិ. សោ តេន បុញ្ញេន សុគតិសម្បត្តិយោយេវ អនុភវិត្វា ឥមស្មិំ ពុទ្ធុប្បាទេ សាវត្ថិយំ កុលគេហេ និព្ពត្តោ វិញ្ញុតំ បត្វា សត្ថុ ធម្មទេសនំ សុត្វា សញ្ជាតសទ្ធោ បសាទពហុមានោ បព្ពជិត្វា វត្តបដិបត្តិយា សាសនំ សោភេន្តោ សីលាលង្ការបដិមណ្ឌិតោ នចិរស្សេវ អរហត្តំ បាបុណិ.

១៣. សោ បុព្ពកម្មំ សរន្តោ ‘‘បុព្ពេ មយា សុខេត្តេ កុសលំ កតំ សុន្ទរ’’ន្តិ សោមនស្សជាតោ បុព្ពចរិតាបទានំ បកាសេន្តោ តិស្សស្ស ខោ ភគវតោតិអាទិមាហ. តត្ថ តិស្សោបិ ភវសម្បត្តិយោ ទទមានោ ជាតោតិ មាតាបិតូហិ កតនាមវសេន តិស្សោ. អថ វា តីហិ សរណគមនេហិ អស្សាសេន្តោ ឱវទន្តោ ហេតុសម្បន្នបុគ្គលេ សគ្គមោក្ខទ្វយេ បតិដ្ឋាបេន្តោ ពុទ្ធោ ជាតោតិ តិស្សោ. សមាបត្តិគុណាទីហិ ភគេហិ យុត្តោតិ ភគវា, តស្ស តិស្សស្ស ភគវតោ បុព្ពេ អហំ ផលំ អទាសិន្តិ សម្ពន្ធោ. នាឡិកេរញ្ច បាទាសិន្តិ នាឡិកាការេន បវត្តំ ផលំ នាឡិកេរំ, តញ្ច ផលំ អទាសិន្តិ អត្ថោ. ខជ្ជកំ អភិសម្មតន្តិ ខាទិតព្ពំ ខជ្ជកំ អភិ វិសេសេន មធុសក្ករាទីហិ សម្មិស្សំ កត្វា និប្ផាទិតំ សុន្ទរំ មធុរន្តិ សម្មតំ ញាតំ អភិសម្មតំ ខជ្ជកញ្ច អទាសិន្តិ អត្ថោ. សេសំ សុវិញ្ញេយ្យមេវាតិ.

ខជ្ជកទាយកត្ថេរអបទានវណ្ណនា សមត្តា.