៤. ទេសបូជកត្ថេរអបទានវណ្ណនា

អត្ថទស្សី តុ ភគវាតិអាទិកំ អាយស្មតោ ទេសបូជកត្ថេរស្ស អបទានំ. អយម្បិ ថេរោ បុរិមពុទ្ធេសុ កតាធិការោ តត្ថ តត្ថ ភវេ វិវដ្ដូបនិស្សយានិ បុញ្ញានិ ឧបចិនន្តោ អត្ថទស្សិស្ស ភគវតោ កាលេ កុលគេហេ និព្ពត្តោ វុទ្ធិមន្វាយ សទ្ធោ បសន្នោ ពុទ្ធមាមកោ ធម្មមាមកោ សង្ឃមាមកោ អហោសិ. តទា អត្ថទស្សី ភគវា ភិក្ខុសង្ឃបរិវុតោ ចន្ទោ វិយ សូរិយោ វិយ ច អាកាសេន គច្ឆតិ. សោ ឧបាសកោ ភគវតោ គតទិសាភាគំ គន្ធមាលាទីហិ បូជេន្តោ អញ្ជលិំ បគ្គយ្ហ នមស្សមានោ អដ្ឋាសិ.

១៨. សោ តេន បុញ្ញេន ទេវលោកេ និព្ពត្តោ សគ្គសម្បត្តិំ អនុភវិត្វា មនុស្សេសុ ច មនុស្សសម្បត្តិំ អនុភវិត្វា ឥមស្មិំ ពុទ្ធុប្បាទេ ឯកស្មិំ កុលេ និព្ពត្តោ វុទ្ធិប្បត្តោ ឧបភោគបរិភោគសម្បន្នោ សត្ថុ ធម្មទេសនំ សុត្វា បសន្នមានសោ ឃរាវាសេ អនល្លីនោ បព្ពជិត្វា វត្តសម្បន្នោ នចិរស្សេវ អរហា ហុត្វា អត្តនោ បុព្ពកម្មំ សរិត្វា សោមនស្សជាតោ បុព្ពចរិតាបទានំ បកាសេន្តោ អត្ថទស្សី តុ ភគវាតិអាទិមាហ. តំ ហេដ្ឋា វុត្តត្ថមេវ. អនិលញ្ជសេតិ ‘‘មគ្គោ បន្ថោ បថោ បជ្ជោ, អញ្ជសំ វដុមាយន’’ន្តិ (ចូឡនិ. បារាយនត្ថុតិគាថានិទ្ទេស ១០១) បរិយាយស្ស វុត្តត្តា អនិលស្ស វាតស្ស អញ្ជសំ គមនមគ្គោតិ អនិលញ្ជសំ, តស្មិំ អនិលញ្ជសេ, អាកាសេតិ អត្ថោ. សេសំ ឧត្តានត្ថមេវាតិ.

ទេសបូជកត្ថេរអបទានវណ្ណនា សមត្តា.