កម្មារបុត្តចុន្ទវត្ថុវណ្ណនា

១៨៩. កម្មារបុត្តស្សាតិ សុវណ្ណការបុត្តស្ស. សោ កិរ អឌ្ឍោ មហាកុដុម្ពិកោ ភគវតោ បឋមទស្សនេនេវ សោតាបន្នោ ហុត្វា អត្តនោ អម្ពវនេ វិហារំ ការាបេត្វា និយ្យាតេសិ. តំ សន្ធាយ វុត្តំ – ‘‘អម្ពវនេ’’តិ.

សូករមទ្ទវន្តិ នាតិតរុណស្ស នាតិជិណ្ណស្ស ឯកជេដ្ឋកសូករស្ស បវត្តមំសំ. តំ កិរ មុទុ ចេវ សិនិទ្ធញ្ច ហោតិ, តំ បដិយាទាបេត្វា សាធុកំ បចាបេត្វាតិ អត្ថោ. ឯកេ ភណន្តិ – ‘‘សូករមទ្ទវន្តិ បន មុទុឱទនស្ស បញ្ចគោរសយូសបាចនវិធានស្ស នាមេតំ, យថា គវបានំ នាម បាកនាម’’ន្តិ. កេចិ ភណន្តិ – ‘‘សូករមទ្ទវំ នាម រសាយនវិធិ, តំ បន រសាយនសត្ថេ អាគច្ឆតិ, តំ ចុន្ទេន – ‘ភគវតោ បរិនិព្ពានំ ន ភវេយ្យា’តិ រសាយនំ បដិយត្ត’’ន្តិ. តត្ថ បន ទ្វិសហស្សទីបបរិវារេសុ ចតូសុ មហាទីបេសុ ទេវតា ឱជំ បក្ខិបិំសុ.

នាហំ តន្តិ ឥមំ សីហនាទំ កិមត្ថំ នទតិ? បរូបវាទមោចនត្ថំ. អត្តនា បរិភុត្តាវសេសំ នេវ ភិក្ខូនំ, ន មនុស្សានំ ទាតុំ អទាសិ, អាវាដេ និខណាបេត្វា វិនាសេសីតិ ហិ វត្តុកាមានំ ឥទំ សុត្វា វចនោកាសោ ន ភវិស្សតីតិ បរេសំ ឧបវាទមោចនត្ថំ សីហនាទំ នទតីតិ.

១៩០. ភុត្តស្ស ច សូករមទ្ទវេនាតិ ភុត្តស្ស ឧទបាទិ, ន បន ភុត្តបច្ចយា. យទិ ហិ អភុត្តស្ស ឧប្បជ្ជិស្សថ, អតិខរោ ភវិស្សតិ. សិនិទ្ធភោជនំ ភុត្តត្តា បនស្ស តនុវេទនា អហោសិ. តេនេវ បទសា គន្តុំ អសក្ខិ. វិរេចមានោតិ អភិណ្ហំ បវត្តលោហិតវិរេចនោវ សមានោ. អវោចាតិ អត្តនា បត្ថិតដ្ឋានេ បរិនិព្ពានត្ថាយ ឯវមាហ. ឥមា បន ធម្មសង្គាហកត្ថេរេហិ ឋបិតគាថាយោតិ វេទិតព្ពា.