បរិតស្សិតវិប្ផន្ទិតវារវណ្ណនា

១០៥-១១៧. ឥទានិ មរិយាទវិភាគទស្សនត្ថំ – ‘‘តត្រ ភិក្ខវេ’’តិអាទិកា ទេសនា អារទ្ធា. តទបិ តេសំ ភវតំ សមណព្រាហ្មណានំ អជានតំ អបស្សតំ វេទយិតំ តណ្ហាគតានំ បរិតស្សិតវិប្ផន្ទិតមេវាតិ យេន ទិដ្ឋិអស្សាទេន ទិដ្ឋិសុខេន ទិដ្ឋិវេទយិតេន តេ សោមនស្សជាតា សស្សតំ អត្តានញ្ច លោកញ្ច បញ្ញបេន្តិ ចតូហិ វត្ថូហិ, តទបិ តេសំ ភវន្តានំ សមណព្រាហ្មណានំ យថាភូតំ ធម្មានំ សភាវំ អជានន្តានំ អបស្សន្តានំ វេទយិតំ តណ្ហាគតានំ កេវលំ តណ្ហាគតានំយេវ តំ វេទយិតំ, តញ្ច ខោ បនេតំ បរិតស្សិតវិប្ផន្ទិតមេវ. ទិដ្ឋិសង្ខាតេន ចេវ តណ្ហាសង្ខាតេន ច បរិតស្សិតេន វិប្ផន្ទិតមេវ ចលិតមេវ កម្បិតមេវ ថុសរាសិម្ហិ និខាតខាណុសទិសំ, ន សោតាបន្នស្ស ទស្សនមិវ និច្ចលន្តិ ទស្សេតិ. ឯស នយោ ឯកច្ចសស្សតវាទាទីសុបិ.