៤. ចតុត្ថនយោ សង្គហិតេនសង្គហិតបទវណ្ណនា

១៩១. ឥទានិ សង្គហិតេនសង្គហិតបទំ ភាជេតុំ សមុទយសច្ចេនាតិអាទិ អារទ្ធំ. តត្ថ យំ ខន្ធាទីហិ សង្គហិតេន ខន្ធាទិវសេន សង្គហិតំ, បុន តស្សេវ ខន្ធាទីហិ សង្គហំ បុច្ឆិត្វា វិស្សជ្ជនំ កតំ. តំ ខន្ធាយតនធាតូសុ ឯកម្បិ សកលកោដ្ឋាសំ គហេត្វា ឋិតបទេសុ ន យុជ្ជតិ. សកលេន ហិ ខន្ធាទិបទេន អញ្ញំ ខន្ធាទិវសេន សង្គហិតំ នាម នត្ថិ, យំ អត្តនោ សង្គាហកំ សង្គណ្ហិត្វា បុន តេនេវ សង្គហំ គច្ឆេយ្យ. តស្មា តថារូបានិ បទានិ ឥមស្មិំ វារេ ន គហិតានិ. យានិ បន បទានិ សង្ខារេកទេសំ វា អញ្ញេន អសម្មិស្សំ ទីបេន្តិ – វេទនេកទេសំ វា សុខុមរូបំ វា សទ្ទេកទេសំ វា, តានិ ឥធ គហិតានិ. តេសំ ឥទមុទ្ទានំ –

‘‘ទ្វេ សច្ចា បន្នរសិន្ទ្រិយា, ឯកាទស បដិច្ចបទា;

ឧទ្ធំ បុន ឯកាទស, គោច្ឆកបទមេត្ថ តិំសវិធ’’ន្តិ.

បញ្ហា បនេត្ថ ទ្វេយេវ ហោន្តិ. តត្ថ យំ បុច្ឆាយ ឧទ្ធដំ បទំ, តទេវ យេហិ ធម្មេហិ ខន្ធាទិវសេន សង្គហិតំ, តេ ធម្មេ សន្ធាយ សព្ពត្ថ ឯកេន ខន្ធេនាតិអាទិ វុត្តំ. តត្រាយំ នយោ – សមុទយសច្ចេន ហិ តណ្ហាវជ្ជា សេសា សង្ខារា ខន្ធាទិសង្គហេន សង្គហិតា. បុន តេហិ តណ្ហាវ សង្គហិតា. សា តណ្ហា បុន សង្ខារេហេវ ខន្ធាទិសង្គហេន សង្គហិតាតិ. ឯសេវ នយោ សព្ពត្ថ. អរូបធម្មបុច្ឆាសុ បនេត្ថ សង្ខារក្ខន្ធោ វា វេទនាក្ខន្ធោ វា ឯកោ ខន្ធោ នាម. រូបធម្មបុច្ឆាសុ រូបក្ខន្ធោ. បរិទេវបុច្ឆាយ សទ្ទាយតនំ ឯកំ អាយតនំ នាម. សទ្ទធាតុ ឯកា ធាតុ នាម, សេសដ្ឋានេសុ ធម្មាយតនធម្មធាតុវសេនេវ អត្ថោ វេទិតព្ពោតិ.

សង្គហិតេនសង្គហិតបទវណ្ណនា.