១. បឋមឧគ្គសុត្តវណ្ណនា

២១. តតិយស្ស បឋមេ បញ្ញត្តេ អាសនេ និសីទីតិ តស្ស កិរ ឃរេ បញ្ចន្នំ ភិក្ខុសតានំ បញ្ច អាសនសតានិ និច្ចំ បញ្ញត្តានេវ ហោន្តិ, តេសុ អញ្ញតរស្មិំ អាសនេ និសីទិ. តំ សុណាហីតិ តេ សុណាហិ, តំ វា អដ្ឋវិធំ អច្ឆរិយធម្មំ សុណាហិ. ចិត្តំ បសីទីតិ ‘‘ពុទ្ធោ នុ ខោ ន ពុទ្ធោ នុ ខោ’’តិ វិតក្កមត្តម្បិ ន ឧប្បជ្ជិ, អយមេវ ពុទ្ធោតិ ចិត្តុប្បាទោ បសន្នោ អនាវិលោ អហោសិ. សកានិ វា ញាតិកុលានីតិ អត្តនោ យាបនមត្តំ ធនំ គហេត្វា ញាតិឃរានិ គច្ឆតុ. កស្ស វោ ទម្មីតិ កតរបុរិសស្ស តុម្ហេ ទទាមិ, អារោចេថ មេ អត្តនោ អធិប្បាយំ. អប្បដិវិភត្តាតិ ‘‘ឯត្តកំ ទស្សាមិ ឯត្តកំ ន ទស្សាមិ, ឥទំ ទស្សាមិ ឥទំ ន ទស្សាមី’’តិ ចិត្តំ ឧប្បាទេន្តេន ហិ បដិវិភត្តា នាម ហោតិ, មយ្ហំ បន ន ឯវំ. អថ ខោ សង្ឃិកា វិយ គណសន្តកា វិយ ច សីលវន្តេហិ សទ្ធិំ សាធារណាយេវ. សក្កច្ចំយេវ បយិរុបាសាមីតិ សហត្ថា ឧបដ្ឋហាមិ, ចិត្តីការេន ឧបសង្កមាមិ.

អនច្ឆរិយំ ខោ បន មំ, ភន្តេតិ, ភន្តេ, យំ មំ ទេវតា ឧបសង្កមិត្វា ឯវំ អារោចេន្តិ, ឥទំ ន អច្ឆរិយំ. យំ បនាហំ តតោនិទានំ ចិត្តស្ស ឧណ្ណតិំ នាភិជានាមិ, តំ ឯវ អច្ឆរិយន្តិ វទតិ. សាធុ សាធុ, ភិក្ខូតិ ឯត្ថ កិញ្ចាបិ ភិក្ខុំ អាមន្តេតិ, ឧបាសកស្សេវ បន វេយ្យាករណសម្បហំសនេ ឯស សាធុការោតិ វេទិតព្ពោ.