៤. ភទ្ទកសុត្តវណ្ណនា

១៤. ចតុត្ថេ ន ភទ្ទកន្តិ ន លទ្ធកំ. តត្ថ យោ ហិ ភីតភីតោ មរតិ, តស្ស ន ភទ្ទកំ មរណំ ហោតិ. យោ អបាយេ បដិសន្ធិំ គណ្ហាតិ, តស្ស ន ភទ្ទិកា កាលកិរិយា ហោតិ. កម្មារាមោតិអាទីសុ អារមណំ អារាមោ, អភិរតីតិ អត្ថោ. វិហារករណាទិម្ហិ នវកម្មេ អារាមោ អស្សាតិ កម្មារាមោ. តស្មិំយេវ កម្មេ រតោតិ កម្មរតោ. តទេវ កម្មារាមតំ បុនប្បុនំ យុត្តោតិ អនុយុត្តោ. ឯស នយោ សព្ពត្ថ. ឯត្ថ ច ភស្សន្តិ អាលាបសល្លាបោ. និទ្ទាតិ សោប្បំ. សង្គណិកាតិ គណសង្គណិកា. សា ‘‘ឯកស្ស ទុតិយោ ហោតិ, ទ្វិន្នំ ហោតិ តតិយកោ’’តិអាទិនា នយេន វេទិតព្ពា. សំសគ្គោតិ ទស្សនសវនសមុល្លាបសម្ភោគកាយសំសគ្គវសេន បវត្តោ សំសដ្ឋភាវោ. បបញ្ចោតិ តណ្ហាទិដ្ឋិមានវសេន បវត្តោ មទនាការសណ្ឋិតោ កិលេសបបញ្ចោ. សក្កាយន្តិ តេភូមកវដ្ដំ. សម្មា ទុក្ខស្ស អន្តកិរិយាយាតិ ហេតុនា នយេន សកលវដ្ដទុក្ខស្ស បរិវដុមបរិច្ឆេទករណត្ថំ. មគោតិ មគសទិសោ. និប្បបញ្ចបទេតិ និព្ពានបទេ. អារាធយីតិ បរិបូរយិ តំ សម្បាទេសីតិ.