(១៩) ៤. អរញ្ញវគ្គោ

១. អារញ្ញិកសុត្តវណ្ណនា

១៨១. ចតុត្ថស្ស បឋមេ មន្ទត្តា មោមូហត្តាតិ នេវ សមាទានំ ជានាតិ, ន អានិសំសំ. អត្តនោ បន មន្ទត្តា មោមូហត្តា អញ្ញាណេនេវ អារញ្ញកោ ហោតិ. បាបិច្ឆោ ឥច្ឆាបកតោតិ ‘‘អរញ្ញេ មេ វិហរន្តស្ស ‘អយំ អារញ្ញកោ’តិ ចតុបច្ចយសក្ការំ ករិស្សន្តិ, ‘អយំ ភិក្ខុ លជ្ជី បវិវិត្តោ’តិអាទីហិ ច គុណេហិ សម្ភាវេស្សន្តី’’តិ ឯវំ បាបិកាយ ឥច្ឆាយ ឋត្វា តាយ ឯវ ឥច្ឆាយ អភិភូតោ ហុត្វា អារញ្ញកោ ហោតិ. ឧម្មាទវសេន អរញ្ញំ បវិសិត្វា វិហរន្តោ បន ឧម្មាទា ចិត្តក្ខេបា អារញ្ញកោ នាម ហោតិ. វណ្ណិតន្តិ ឥទំ អារញ្ញកង្គំ នាម ពុទ្ធេហិ ច ពុទ្ធសាវកេហិ ច វណ្ណិតំ បសត្ថន្តិ អារញ្ញកោ ហោតិ. ឥទមត្ថិតន្តិ ឥមាយ កល្យាណាយ បដិបត្តិយា អត្ថោ ឯតស្សាតិ ឥទមត្ថី, ឥទមត្ថិនោ ភាវោ ឥទមត្ថិតា. តំ ឥទមត្ថិតំយេវ និស្សាយ, ន អញ្ញំ កិញ្ចិ លោកាមិសន្តិ អត្ថោ. សេសមេត្ថ ឥតោ បរេសុ ច ឧត្តានត្ថមេវ.

អរញ្ញវគ្គោ ចតុត្ថោ.