៣. អសុភសុត្តវណ្ណនា

១៦៣. តតិយេ អសុភានុបស្សី កាយេ វិហរតីតិ អត្តនោ ករជកាយេ ‘‘យថា ឯតំ, តថា ឥទ’’ន្តិ ឥមិនា នយេន ពហិទ្ធា ទិដ្ឋានំ ទសន្នំ អសុភានំ ឧបសំហរណវសេន អសុភានុបស្សី វិហរតិ, អត្តនោ កាយំ អសុភតោ បដិកូលតោ ញាណេន បស្សតីតិ អត្ថោ. អាហារេ បដិកូលសញ្ញីតិ នវន្នំ បាដិកុល្យានំ វសេន កពឡីការាហារេ បដិកូលសញ្ញី. សព្ពលោកេ អនភិរតិសញ្ញីតិ សព្ពស្មិម្បិ តេធាតុកេ លោកសន្និវាសេ អនភិរតាយ ឧក្កណ្ឋិតសញ្ញាយ សមន្នាគតោ. សព្ពសង្ខារេសុ អនិច្ចានុបស្សីតិ សព្ពេបិ តេភូមកសង្ខារេ អនិច្ចតោ អនុបស្សន្តោ. មរណសញ្ញាតិ មរណំ អារព្ភ ឧប្បន្នសញ្ញា. អជ្ឈត្តំ សូបដ្ឋិតា ហោតីតិ និយកជ្ឈត្តេ សុដ្ឋុ ឧបដ្ឋិតា ហោតិ. ឯត្តាវតា ពលវវិបស្សនា កថិតា. សេខពលានីតិ សិក្ខនកានំ ពលានិ. សេសមេត្ថ បាឡិវសេន ឧត្តានមេវ. ‘‘អសុភានុបស្សី’’តិអាទីនិ បន ទុក្ខាយ បដិបទាយ ទស្សនត្ថំ វុត្តានិ, បឋមជ្ឈានាទីនិ សុខាយ. អសុភាទីនិ ហិ បដិកូលារម្មណានិ, តេសុ បន បកតិយាវ សម្បិយាយមានំ ចិត្តំ អល្លីយតិ. តស្មា តានិ ភាវេន្តោ ទុក្ខបដិបទំ បដិបន្នោ នាម ហោតិ. បឋមជ្ឈានាទីនិ បណីតសុខានិ, តស្មា តានិ បដិបន្នោ សុខបដិបទំ បដិបន្នោ នាម ហោតិ.

អយំ បនេត្ថ សព្ពសាធារណា ឧបមា – សង្គាមាវចរបុរិសោ ហិ ផលកកោដ្ឋកំ កត្វា បញ្ចាវុធានិ សន្នយ្ហិត្វា សង្គាមំ បវិសតិ, សោ អន្តរា វិស្សមិតុកាមោ ផលកកោដ្ឋកំ បវិសិត្វា វិស្សមតិ ចេវ បានភោជនាទីនិ ច បដិសេវតិ. តតោ បុន សង្គាមំ បវិសិត្វា កម្មំ ករោតិ. តត្ថ សង្គាមោ វិយ កិលេសសង្គាមោ ទដ្ឋព្ពោ, ផលកកោដ្ឋកោ វិយ បញ្ចនិស្សយពលានិ, សង្គាមបវិសនបុរិសោ វិយ យោគាវចរោ, បញ្ចាវុធសន្នាហោ វិយ វិបស្សនាបញ្ចមានិ ឥន្ទ្រិយានិ, សង្គាមំ បវិសនកាលោ វិយ វិបស្សនាយ កម្មករណកាលោ, វិស្សមិតុកាមស្ស ផលកកោដ្ឋកំ បវិសិត្វា វិស្សមនបានភោជនានិ បដិសេវនកាលោ វិយ វិបស្សនាយ កម្មំ ករោន្តស្ស ចិត្តុប្បាទស្ស និរស្សាទក្ខណេ បញ្ច ពលានិ និស្សាយ ចិត្តំ សម្បហំសនកាលោ, វិស្សមិត្វា ខាទិត្វា បិវិត្វា ច បុន សង្គាមស្ស បវិសនកាលោ វិយ បញ្ចហិ ពលេហិ ចិត្តំ សម្បហំសេត្វា បុន វិបស្សនាយ កម្មំ ករោន្តស្ស វិវដ្ដេត្វា អរហត្តគ្គហណកាលោ វេទិតព្ពោ. ឥមស្មិំ បន សុត្តេ ពលានិ ចេវ ឥន្ទ្រិយានិ ច មិស្សកានេវ កថិតានីតិ.