៥. ព្រហ្មចរិយសុត្តវណ្ណនា

២៥. បញ្ចមេ ជនកុហនត្ថន្តិ តីហិ កុហនវត្ថូហិ ជនស្ស កុហនត្ថាយ. ន ជនលបនត្ថន្តិ ន ជនស្ស ឧបលាបនត្ថំ. ន លាភសក្ការសិលោកានិសំសត្ថន្តិ ន ចីវរាទិថុតិវចនត្ថំ. ន ឥតិវាទប្បមោក្ខានិសំសត្ថន្តិ ន តេន តេន ការណេន កតវាទានិសំសត្ថំ, ន វាទស្ស បមោក្ខានិសំសត្ថំ. ន ឥតិ មំ ជនោ ជានាតូតិ ន ‘‘ឯវំ កិរ ឯស ភិក្ខុ, ឯវំ កិរ ឯស ភិក្ខូ’’តិ ជនស្ស ជាននត្ថាយ. សំវរត្ថន្តិ បញ្ចហិ សំវរេហិ សំវរណត្ថាយ. បហានត្ថន្តិ តីហិ បហានេហិ បជហនត្ថាយ. វិរាគត្ថន្តិ រាគាទីនំ វិរជ្ជនត្ថាយ. និរោធត្ថន្តិ តេសំយេវ និរុជ្ឈនត្ថាយ. អនីតិហន្តិ ឥតិហបរិវជ្ជិតំ, អបរបត្តិយន្តិ អត្ថោ. និព្ពានោគធគាមិនន្តិ និព្ពានស្ស អន្តោគាមិនំ. មគ្គព្រហ្មចរិយញ្ហិ និព្ពានំ អារម្មណំ ករិត្វា និព្ពានស្ស អន្តោយេវ វត្តតិ បវត្តតិ. បដិបជ្ជន្តីតិ ទុវិធម្បិ បដិបជ្ជន្តិ. ឥមស្មិំ សុត្តេ វដ្ដវិវដ្ដំ កថេត្វា គាថាសុ វិវដ្ដមេវ កថិតំ.