៤. ភរណ្ឌុកាលាមសុត្តវណ្ណនា

១២៧. ចតុត្ថេ កេវលកប្បន្តិ សកលកប្បំ. អន្វាហិណ្ឌន្តោតិ វិចរន្តោ. នាទ្ទសាតិ កិំ ការណា ន អទ្ទស? អយំ កិរ ភរណ្ឌុ កាលាមោ សក្យានំ អគ្គបិណ្ឌំ ខាទន្តោ វិចរតិ. តស្ស វសនដ្ឋានំ សម្បត្តកាលេ ឯកា ធម្មទេសនា សមុដ្ឋហិស្សតីតិ ញត្វា ភគវា ឯវំ អធិដ្ឋាសិ, យថា អញ្ញោ អាវសថោ ន បញ្ញាយិត្ថ. តស្មា ន អទ្ទស. បុរាណសព្រហ្មចារីតិ បោរាណកោ សព្រហ្មចារី. សោ កិរ អាឡារកាលាមកាលេ តស្មិំយេវ អស្សមេ អហោសិ, តំ សន្ធាយេវមាហ. សន្ថរំ បញ្ញាបេហីតិ សន្ថរិតព្ពំ សន្ថរាហីតិ អត្ថោ. សន្ថរំ បញ្ញាបេត្វាតិ កប្បិយមញ្ចកេ បច្ចត្ថរណំ បញ្ញាបេត្វា. កាមានំ បរិញ្ញំ បញ្ញាបេតីតិ ឯត្ថ បរិញ្ញា នាម សមតិក្កមោ, តស្មា កាមានំ សមតិក្កមំ បឋមជ្ឈានំ បញ្ញាបេតិ. ន រូបានំ បរិញ្ញន្តិ រូបានំ សមតិក្កមភូតំ អរូបាវចរសមាបត្តិំ ន បញ្ញាបេតិ. ន វេទនានំ បរិញ្ញន្តិ វេទនានំ សមតិក្កមំ និព្ពានំ ន បញ្ញាបេតិ. និដ្ឋាតិ គតិ និប្ផត្តិ. ឧទាហុ បុថូតិ ឧទាហុ នានា.