១០. វស្សូបនាយិកសុត្តវណ្ណនា

១០. ទសមំ អដ្ឋុប្បត្តិយំ វុត្តំ. កតរអដ្ឋុប្បត្តិយំ? មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយនេ. ភគវតា ហិ បឋមពោធិយំ វីសតិ វស្សានិ វស្សូបនាយិកា អប្បញ្ញត្តា អហោសិ. ភិក្ខូ អនិពទ្ធវាសា វស្សេបិ ឧតុវស្សេបិ យថាសុខំ វិចរិំសុ. តេ ទិស្វា មនុស្សា ‘‘កថញ្ហិ នាម សមណា សក្យបុត្តិយា ហេមន្តម្បិ គិម្ហម្បិ វស្សម្បិ ចារិកំ ចរិស្សន្តិ ហរិតានិ តិណានិ សម្មទ្ទន្តា ឯកិន្ទ្រិយំ ជីវំ វិហេឋេន្តា ពហូ ខុទ្ទកេ បាណេ សង្ឃាតំ អាបាទេន្តា. ឥមេ ហិ នាម អញ្ញតិត្ថិយា ទុរក្ខាតធម្មា វស្សាវាសំ អល្លីយិស្សន្តិ សំកសាយិស្សន្តិ, ឥមេ នាម សកុណា រុក្ខគ្គេសុ កុលាវកានិ កត្វា វស្សាវាសំ អល្លីយិស្សន្តិ សំកសាយិស្សន្តី’’តិអាទីនិ វត្វា ឧជ្ឈាយិំសុ. តមត្ថំ ភិក្ខូ ភគវតោ អារោចេសុំ. ភគវា តំ អដ្ឋុប្បត្តិំ កត្វា ឥមំ សុត្តំ ទេសេន្តោ បឋមំ តាវ ‘‘អនុជានាមិ, ភិក្ខវេ, វស្សំ ឧបគន្តុ’’ន្តិ (មហាវ. ១៨៤) ឯត្តកមេវាហ. អថ ភិក្ខូនំ ‘‘កទា នុ ខោ វស្សំ ឧបគន្តព្ព’’ន្តិ ឧប្បន្នំ វិតក្កំ សុត្វា ‘‘អនុជានាមិ, ភិក្ខវេ, វស្សានេ វស្សំ ឧបគន្តុ’’ន្តិ អាហ. អថ ខោ ភិក្ខូនំ ឯតទហោសិ – ‘‘កតិ នុ ខោ វស្សូបនាយិកា’’តិ. ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ. តំ សុត្វា សកលម្បិ ឥទំ សុត្តំ ទេសេន្តោ ទ្វេមា, ភិក្ខវេតិអាទិមាហ. តត្ថ វស្សូបនាយិកាតិ វស្សូបគមនានិ. បុរិមិកាតិ អបរជ្ជុគតាយ អាសាឡ្ហិយា ឧបគន្តព្ពា បុរិមកត្តិកបុណ្ណមិបរិយោសានា បឋមា តេមាសី. បច្ឆិមិកាតិ មាសគតាយ អាសាឡ្ហិយា ឧបគន្តព្ពា បច្ឆិមកត្តិកបរិយោសានា បច្ឆិមា តេមាសីតិ. ទសមំ.

កម្មការណវគ្គោ បឋមោ.