កព្ពសត្ថវិចារណា

៤. បុនបិ សោ ឯវមាហ ‘‘កិញ្ចាបិ ពុទ្ធឃោសោ រាមាយណមហាភារតសង្ខាតានំ មហាកព្ពសត្ថានំ សុកុសលោ វិយ ន ទិស្សតិ, តថាបិ តានិ ទស្សេសិ. កថំ? អក្ខានន្តិ ភារតយុជ្ឈនាទិកំ, តំ យស្មិំ ឋានេ កថីយតិ, តត្ថ គន្តុម្បិ ន វដ្ដតីតិ [ទី. និ. អដ្ឋ. ១.១៣] ច, តស្ស (សម្ផបលាបស្ស) ទ្វេ សម្ភារា ភារតយុទ្ធសីតាហរណាទិនិរត្ថកកថាបុរេក្ខារតា តថារូបិកថាកថនញ្ចាតិ [ទី. និ. អដ្ឋ. ១.៨] ច ទស្សេសី’’តិ.

តំ បន បុរិមវចនតោបិ អហេតុកតរំ កេវលំ អនាទរីករណមត្តមេវ. អតិគម្ភីរត្ថស្ស ហិ អតិគរុករណីយស្ស បិដកត្តយស្ស អត្ថសំវណ្ណនាយំ និរត្ថកស្ស សម្ផបលាបសមុទាយភូតស្ស កព្ពសត្ថស្ស វិត្ថារតោ បកាសនេន កិំ សិយា បយោជនំ, អញ្ញទត្ថុ សាយេវស្ស អសម្មានិតា, អនាទរិយា ច វិញ្ញូហីតិ.