មរម្មរដ្ឋិកភាវកថា

ឯកច្ចេ បន មរម្មរដ្ឋិកា ‘‘អាចរិយពុទ្ធឃោសោ មរម្មរដ្ឋេ សថុំ នាម នគរតោ សីហឡទីបំ គន្ត្វា សង្គហដ្ឋកថាយោ អកាសី’’តិ វទន្តិ. តំ ធម្មានន្ទេន អនុជានិត្វា ‘‘តម្បិ ថោកំ យុត្តិសម្បន្នំ, អហំ ឯវំ សទ្ទហាមិ ‘ពុទ្ធឃោសោ ទក្ខិណឥន្ទិយរដ្ឋេ តេលង្គជាតិកោ’តិ, តេលង្គជាតិកា ច ពហូ ជនា មរម្មរដ្ឋេ ច ឥន្ទោចិន រដ្ឋេ ច គន្ត្វា វសន្តិ, តល្ហិង? ឥតិ វោហារោ ច តតោយេវ តេលង្គបទតោ ឧប្បន្នោ. តថា ‘ពុទ្ធឃោសោ អដ្ឋកថាយោ កត្វា សីហឡទីបតោ មរម្មរដ្ឋំ គន្ត្វា បច្ឆិមភាគេ តត្ថេវ វសី’តិបិ គហេតុំ សក្កា, តស្ស ហិ គន្ថា មរម្មរដ្ឋេ សីហឡរដ្ឋតោបិ សុរក្ខិតតរា ហោន្តី’’តិ ច វត្វា បតិដ្ឋាបិតំ.