២៤០. នសា

ជដា អស្ស អត្ថីតិ ជដិលោ, សោវ ជដិលកោ, ជដិលកាតិ ឯកត្ថេ និទស្សិតវិសេសវចនំ, មាណវកាតិ វិយ ន សាមញ្ញវចនំ, អសត្តេ សម្បត្តេតិ ឥទំ ‘‘អាមន្តណំ បុព្ពមសន្តំ វា’’តិ (២-២៣៩) សុត្តស្ស សាមញ្ញតា វុត្តំ, សាមញ្ញវចនស្ស បដិសេធោតិ ឥមិនា វិសេសវចនេ ជដិលកឥច្ចត្រ ‘អាមន្តណំ បុព្ពមសន្តំ វា’’តីមស្ស បត្តិន្ទស្សេតិ, ទេវទត្តាទិសាមញ្ញវចនេតិ ទេវទត្តោ ទេវទត្តសទ្ទោ អាទិ យស្ស, តញ្ច តំ សាមញ្ញវចនញ្ច, តស្មិំ ទេវទត្តាទិសាមញ្ញវចនេ មាណវកេ មាណវកសទ្ទេ បរភូតេ សតិ, ឧភិន្នម្បិ អសត្តេតិ ឥមិនា ឥទំ ទីបេតិ ‘‘ទេវទត្តាតិ វិសេសវចនត្តា បដិសេធាភាវា បុព្ពបរានមុភិន្នម្បិ ‘‘អាមន្តណំ បុព្ពមសន្តំ វា’’តីទំ បប្បោតី’’តិ.

ឥតិ មោគ្គល្លានបញ្ចិកាដីកាយំ សារត្ថវិលាសិនិយំ

ទុតិយកណ្ឌវណ្ណនា និដ្ឋិតា.