១០. ភវសុត្តំ

១០៥. ‘‘តយោមេ, ភិក្ខវេ, ភវា បហាតព្ពា, តីសុ សិក្ខាសុ សិក្ខិតព្ពំ. កតមេ តយោ ភវា បហាតព្ពា? កាមភវោ, រូបភវោ, អរូបភវោ – ឥមេ តយោ ភវា បហាតព្ពា. កតមាសុ តីសុ សិក្ខាសុ សិក្ខិតព្ពំ? អធិសីលសិក្ខាយ, អធិចិត្តសិក្ខាយ, អធិបញ្ញាសិក្ខាយ – ឥមាសុ តីសុ សិក្ខាសុ សិក្ខិតព្ពំ. យតោ ខោ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុនោ ឥមេ តយោ ភវា បហីនា ហោន្តិ, ឥមាសុ ច តីសុ សិក្ខាសុ សិក្ខិតសិក្ខោ ហោតិ – អយំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ អច្ឆេច្ឆិ តណ្ហំ, វិវត្តយិ សំយោជនំ, សម្មា មានាភិសមយា អន្តមកាសិ ទុក្ខស្សា’’តិ. ទសមំ.