១១. តណ្ហាសុត្តំ

១០៦. ‘‘តិស្សោ ឥមា, ភិក្ខវេ, តណ្ហា បហាតព្ពា, តយោ ច មានា. កតមា តិស្សោ តណ្ហា បហាតព្ពា? កាមតណ្ហា, ភវតណ្ហា, វិភវតណ្ហា – ឥមា តិស្សោ តណ្ហា បហាតព្ពា. កតមេ តយោ មានា បហាតព្ពា? មានោ, ឱមានោ, អតិមានោ – ឥមេ តយោ មានា បហាតព្ពា. យតោ ខោ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុនោ ឥមា តិស្សោ តណ្ហា បហីនា ហោន្តិ, ឥមេ ច តយោ មានា; អយំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ អច្ឆេច្ឆិ តណ្ហំ, វិវត្តយិ សំយោជនំ, សម្មា មានាភិសមយា អន្តមកាសិ ទុក្ខស្សា’’តិ. ឯកាទសមំ.

អានិសំសវគ្គោ ទសមោ. [បញ្ចមោ (ស្យា. ក.)]