២. ធម្មស្សវនសុត្តំ

២០២. ‘‘បញ្ចិមេ, ភិក្ខវេ, អានិសំសា ធម្មស្សវនេ. កតមេ បញ្ច? អស្សុតំ សុណាតិ, សុតំ បរិយោទាបេតិ, កង្ខំ វិតរតិ [វិហនតិ (ស្យា. កំ. បី. ក.)], ទិដ្ឋិំ ឧជុំ ករោតិ, ចិត្តមស្ស បសីទតិ. ឥមេ ខោ, ភិក្ខវេ, បញ្ច អានិសំសា ធម្មស្សវនេ’’តិ. ទុតិយំ.