៤. យស្សំទិសំសុត្តំ

១៣៤. ‘‘បញ្ចហិ, ភិក្ខវេ, អង្គេហិ សមន្នាគតោ រាជា ខត្តិយោ មុទ្ធាវសិត្តោ យស្សំ យស្សំ ទិសាយំ វិហរតិ, សកស្មិំយេវ វិជិតេ វិហរតិ.

‘‘កតមេហិ បញ្ចហិ? ឥធ, ភិក្ខវេ, រាជា ខត្តិយោ មុទ្ធាវសិត្តោ ឧភតោ សុជាតោ ហោតិ មាតិតោ ច បិតិតោ ច, សំសុទ្ធគហណិកោ, យាវ សត្តមា បិតាមហយុគា អក្ខិត្តោ អនុបក្កុដ្ឋោ ជាតិវាទេន; អឌ្ឍោ ហោតិ មហទ្ធនោ មហាភោគោ បរិបុណ្ណកោសកោដ្ឋាគារោ; ពលវា ខោ បន ហោតិ ចតុរង្គិនិយា សេនាយ សមន្នាគតោ អស្សវាយ ឱវាទបដិករាយ; បរិណាយកោ ខោ បនស្ស ហោតិ បណ្ឌិតោ វិយត្តោ មេធាវី បដិពលោ អតីតានាគតបច្ចុប្បន្នេ អត្ថេ ចិន្តេតុំ; តស្សិមេ ចត្តារោ ធម្មា យសំ បរិបាចេន្តិ. សោ ឥមិនា យសបញ្ចមេន [យសេន បញ្ចមេន (ក.), បញ្ចមេន (សី.)] ធម្មេន សមន្នាគតោ យស្សំ យស្សំ ទិសាយំ វិហរតិ, សកស្មិំយេវ វិជិតេ វិហរតិ. តំ កិស្ស ហេតុ? ឯវញ្ហេតំ, ភិក្ខវេ, ហោតិ វិជិតាវីនំ.

‘‘ឯវមេវំ ខោ, ភិក្ខវេ, បញ្ចហិ ធម្មេហិ សមន្នាគតោ ភិក្ខុ យស្សំ យស្សំ ទិសាយំ វិហរតិ, វិមុត្តចិត្តោវ [វិមុត្តចិត្តោ (សី. បី.), វិមុត្តចិត្តោ ច (ក.)] វិហរតិ. កតមេហិ បញ្ចហិ? ឥធ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ សីលវា ហោតិ, បាតិមោក្ខសំវរសំវុតោ វិហរតិ អាចារគោចរសម្បន្នោ អណុមត្តេសុ វជ្ជេសុ ភយទស្សាវី, សមាទាយ សិក្ខតិ សិក្ខាបទេសុ – រាជាវ ខត្តិយោ មុទ្ធាវសិត្តោ ជាតិសម្បន្នោ; ពហុស្សុតោ ហោតិ សុតធរោ សុតសន្និចយោ, យេ តេ ធម្មា អាទិកល្យាណា មជ្ឈេកល្យាណា បរិយោសានកល្យាណា សាត្ថំ សព្យញ្ជនំ កេវលបរិបុណ្ណំ បរិសុទ្ធំ ព្រហ្មចរិយំ អភិវទន្តិ, តថារូបាស្ស ធម្មា ពហុស្សុតា ហោន្តិ ធាតា វចសា បរិចិតា មនសានុបេក្ខិតា ទិដ្ឋិយា សុប្បដិវិទ្ធា – រាជាវ ខត្តិយោ មុទ្ធាវសិត្តោ អឌ្ឍោ មហទ្ធនោ មហាភោគោ បរិបុណ្ណកោសកោដ្ឋាគារោ; អារទ្ធវីរិយោ វិហរតិ អកុសលានំ ធម្មានំ បហានាយ កុសលានំ ធម្មានំ ឧបសម្បទាយ ថាមវា ទឡ្ហបរក្កមោ អនិក្ខិត្តធុរោ កុសលេសុ ធម្មេសុ – រាជាវ ខត្តិយោ មុទ្ធាវសិត្តោ ពលសម្បន្នោ; បញ្ញវា ហោតិ ឧទយត្ថគាមិនិយា បញ្ញាយ សមន្នាគតោ អរិយាយ និព្ពេធិកាយ សម្មា ទុក្ខក្ខយគាមិនិយា – រាជាវ ខត្តិយោ មុទ្ធាវសិត្តោ បរិណាយកសម្បន្នោ; តស្សិមេ ចត្តារោ ធម្មា វិមុត្តិំ បរិបាចេន្តិ. សោ ឥមិនា វិមុត្តិបញ្ចមេន ធម្មេន សមន្នាគតោ យស្សំ យស្សំ ទិសាយំ វិហរតិ វិមុត្តចិត្តោវ វិហរតិ. តំ កិស្ស ហេតុ? ឯវញ្ហេតំ, ភិក្ខវេ, ហោតិ វិមុត្តចិត្តាន’’ន្តិ. ចតុត្ថំ.