៦. កាលទានសុត្តំ

៣៦. ‘‘បញ្ចិមានិ, ភិក្ខវេ, កាលទានានិ. កតមានិ បញ្ច? អាគន្តុកស្ស ទានំ ទេតិ; គមិកស្ស ទានំ ទេតិ; គិលានស្ស ទានំ ទេតិ; ទុព្ភិក្ខេ ទានំ ទេតិ; យានិ តានិ នវសស្សានិ នវផលានិ តានិ បឋមំ សីលវន្តេសុ បតិដ្ឋាបេតិ. ឥមានិ ខោ, ភិក្ខវេ, បញ្ច កាលទានានី’’តិ.

‘‘កាលេ ទទន្តិ សប្បញ្ញា, វទញ្ញូ វីតមច្ឆរា;

កាលេន ទិន្នំ អរិយេសុ, ឧជុភូតេសុ តាទិសុ.

‘‘វិប្បសន្នមនា តស្ស, វិបុលា ហោតិ ទក្ខិណា;

យេ តត្ថ អនុមោទន្តិ, វេយ្យាវច្ចំ ករោន្តិ វា;

ន តេន [ន តេសំ (បី. ក.)] ទក្ខិណា ឩនា, តេបិ បុញ្ញស្ស ភាគិនោ.

‘‘តស្មា ទទេ អប្បដិវានចិត្តោ, យត្ថ ទិន្នំ មហប្ផលំ;

បុញ្ញានិ បរលោកស្មិំ, បតិដ្ឋា ហោន្តិ បាណិន’’ន្តិ. ឆដ្ឋំ;