១. សំខិត្តសុត្តំ

២៣២. ‘‘ចត្តារិមានិ, ភិក្ខវេ, កម្មានិ មយា សយំ អភិញ្ញា សច្ឆិកត្វា បវេទិតានិ. កតមានិ ចត្តារិ? អត្ថិ, ភិក្ខវេ, កម្មំ កណ្ហំ កណ្ហវិបាកំ; អត្ថិ, ភិក្ខវេ, កម្មំ សុក្កំ សុក្កវិបាកំ; អត្ថិ, ភិក្ខវេ, កម្មំ កណ្ហសុក្កំ កណ្ហសុក្កវិបាកំ; អត្ថិ, ភិក្ខវេ, កម្មំ អកណ្ហអសុក្កំ [អកណ្ហំ អសុក្កំ (សី. ស្យា. បី.) (ទី. និ. ៣.៣១២; ម. និ. ២.៨១)] អកណ្ហអសុក្កវិបាកំ កម្មក្ខយាយ សំវត្តតិ. ឥមានិ ខោ, ភិក្ខវេ, ចត្តារិ កម្មានិ មយា សយំ អភិញ្ញា សច្ឆិកត្វា បវេទិតានី’’តិ. បឋមំ.